Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Νυν και αεί





















01. Νυν και αεί Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Πρωτομαγιά | με το σουγιά | χαράξαν το φεγγίτη | και μια βραδιά | σαν τα θεριά | σε πήραν απ' το σπίτι. | Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά | είδα το μπόγια να περνά και το φονιά | γύρευα χρόνια μες στον κόσμο να τον βρω | μα περπατούσε με το χάρο στο πλευρό. | Νυν και αεί | μες στη ζωή | σε είχα αραξοβόλι | μα μιαν αυγή | στη μαύρη γη | σε σώριασε το βόλι. | Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά | είδα το μπόγια το ληστή και το φονιά | του 'χανε δέσει στο λαιμό του μια τριχιά | και του πατάγαν το κεφάλι σαν οχιά.

02. Στον κάτω δρόμο Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Στον κάτω δρόμο | τώρα που νυχτώνει | το χελιδόνι | διπλώνει τα φτερά. | Στον κάτω δρόμο | βγήκαν οι γειτόνοι | σ'ένα μπαλκόνι | να δουν τη συμφορά. | Φέραν τον Ρήγα τον αετό τον Διγενή | κι ήταν η όψη του χλωμή | σαν το πανί | Στον κάτω δρόμο | τώρα που βραδιάζει | πέφτει τ'αγιάζι | στου κήπου τα κλαδιά | Στον κάτω δρόμο | πίσω απ' το περβάζι | κάποιος ουρλιάζει | και σκίζεται η καρδιά | Φέραν τον Άδωνη τον Λίνο τον Χριστό | κι ήταν ακόμη το κορμάκι του ζεστό.

03. Τα δόκανα Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μάνα τις πρώτες μου φασκιές | τις έπλεξες μ' αλιφασκιές | και ταπεινά τις κέντησες | Μα χώμα, χώμα και σπυρί | φέξαν καλύτεροι καιροί | και σαν αφέντη μ΄ έντυσες | Ώσπου μια δίσεκτη βραδυά | κάτι παράξενα παιδιά | φωνάξανε βοήθεια | Και τοίχο, τοίχο και γωνιά | βγήκα στην άλλη γειτονιά | να μάθω την αλήθεια | Μάνα στα χρόνια τα παλιά | ήμουν αγρίμι σε φωλιά | κι ό,τι κι αν μού 'πες το 'κανα | Χωρίς ποτέ να φανταστώ | πως κάποια μέρα θα πιαστώ | Στου φονικού τα δόκανα | Τώρα στην άλλη γειτονιά | γίναν τα στόματα χωνιά | κι ουρλιάζουνε βοήθεια | Μα εγώ σηκώνοντας σταυρό | ήρθα κοντά σου για να βρω | του κόσμου την αλήθεια

04. Μεγάλη Παρασκευή Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Στο περιβολάκι | μπρος στην εκκλησιά | έμοιαζες πουλάκι | σ΄ άγρια φυλλωσιά | δυόσμο κι αγιοκέρι | κράταγες στο χέρι | κι έλεγες: "Ραβί | σώσε μας και πάλι"! | Ήτανε Μεγάλη | Παρασκευή | Νύχτες κι άλλες νύχτες | γύρισε η χρονιά | του πολέμου οι δείχτες | σήμαναν εννιά | κι είδαμε να βγαίνει | μ΄ όψη κολασμένη | μέσα απ΄το κλουβί | το φριχτό τσακάλι | Ήτανε Μεγάλη | Παρασκευή | Τα παιδιά φευγάτα | έρμα τα χωριά | πάλευαν τα νειάτα | για τη λευτεριά | κι όταν ήρθα λίγο | να σε δω πριν φύγω | έκλαιγες βουβή με | σκυφτό κεφάλι | Ήτανε Μεγάλη | Παρασκευή

05. Ήρθε ο καιρός Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος & Χορωδία
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Εσείς που βάλατε την έγνοια προσκεφάλι | κι είχατε στρώμα της ζωής την ερημιά | Εσείς που χρόνια δεν σηκώσατε κεφάλι | και καλοσύνη δεν σας άγγιξε καμιά | Ήρθε ο καιρός, ήρθε ο καιρός | πάνω στου κόσμου την πληγή | ήρθε ο καιρός, ήρθε ο καιρός | να ξαναχτίσετε την γη. | Εσείς αδέρφια που ποτέ δεν βγάλατε άχνα | κι ούτε ξημέρωσε στην πόρτα σας γιορτή | εσείς που η πίκρα σας πλημμύρισε τα σπλάχνα | κι όλοι σάς βλέπανε σαν άγραφο χαρτί.

06. Ο μαύρος ήλιος Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μαύρος ο ήλιος σήμερα κι η ξαστεριά μια χίμαιρα | μα βρήκα βράχο και γιαλό στον κόσμο τον αμαρτωλό | Κι έριξα τα κρίματα σε σαράντα κύματα | έριξα τα κρίματα σε σαράντα κύματα | έριξα τα κρίματα | Άμοιρο αδέρφι σου 'φερα της λευτεριάς τα νούφαρα | και με την πίκρα στην ματιά μάζεψα τ' άγια σου σκουτιά | Κι έπλυνα τα αίματα σε σαράντα ρέματα | έπλυνα τα αίματα σε σαράντα ρέματα | έπλυνα τα αίματα | Μαύρος ο ήλιος σήμερα κι είναι βουβά τα σήμαντρα | μα εγώ στου πόνου την πλαγιά προσκύνησα την Παναγιά | Κι έκλαψα τα θύματα σε σαράντα μνήματα | έκλαψα τα θύματα σε σαράντα μνήματα | έκλαψα τα θύματα

07. Η λιόστρα Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Η πέτρα πίνει το νερό | και το νερό την πέτρα | μα εσύ στο δύσκολο καιρό | το ριζικό σου μέτρα | Κι αν δεις σε γη και σ' ουρανό | να πνίγεται το δίκιο | πάμε κριτή παντοτινό | το χέρι σου τ' αντρίκιο | Τότε θα βγουν στον Άδη σου | λουλούδια του Παράδεισου | Ο ήλιος πίνει τη φωτιά | και η φωτιά τον ήλιο | μα εσύ με αετίσια τη ματιά | κάμε τη γη βασίλειο | Κι αν δεις στου κόσμου την βουή | να τραγουδάει το αίμα | πάρε για λιόστρα τη ζωή | και σαν θεριό πολέμα | Τότε θα βγουν στον Άδη σου | λουλούδια του Παράδεισου

08. Ο δράκος Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Είχαμε έναν δράκο | κάτω στο νησί | κάπνιζε ταμπάκο | έπινε κρασί | Και το μεσονύχτι | σίδερο καρδιά | άπλωνε το δίχτυ | κι άρπαζε παιδιά | Υπομονή | ήλιος θα φανεί | με χρυσά φτερά | πάνω απ' τα νερά | για να μας πει | μες στην ντροπή: | πολεμήστε | και γκρεμίστε | τη δρακογενειά | Είχαμε έναν δράκο | μαύρο και κοντό | δεν φορούσε φράκο | ούτε τρικαντό | Έμπαινε στ' αμπάρια | έχαφτε κουκιά | και τα παλικάρια | τά ΄χει μια μπουκιά | Είχαμε έναν δράκο | μα σαν τα σκυλιά | σκάψαμε έναν λάκκο | στην ακρογιαλιά | Για να πέσει μέσα | με τρικλοποδιά | σαν δεν είχε μπέσα | ούτε και καρδιά

09. Ανώνυμον Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Στην ακροθαλασσιά | θα χτίσω εκκλησιά | και πριν εικόνισμα σου στήσω |θα 'ρθώ με τη δροσιά | στην πόρτα σου | τα δάκρυα ν' αφήσω. | Στάλα, στάλα το μολύβι πώς εχώρεσε | Στης καρδιάς την Άγια φλέβα και μας χώρισε. | Κοιμήσου βασιλιά | στης γης την αγκαλιά | και πριν σημάνει το ρολόι | θ' ανέβω τα σκαλιά | στην πόρτα σου | ν' αρχίσω μοιρολόι.

10. Εμείς που μείναμε Τραγούδι: Βίκυ Μοσχολιού & Χορωδία
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Εμείς που μείναμε | στο χώμα το σκληρό | για τους νεκρούς | θ' ανάψουμε λιβάνι | κι όταν χαθεί | μακριά το καραβάνι | του χάρου του μεγάλου πεχλιβάνη, | στη μνήμη τους θα στήσουμε χορό. | Εμείς που μείναμε | θα τρώμε το πρωί | μια φέτα από του ήλιου το καρβέλι, | ένα τσαμπί σταφύλι από τ' αμπέλι | και δίχως πια του φόβου το τριβέλι, | μπροστά θα προχωράμε στη ζωή. | Εμείς που μείναμε | θα βγούμε μια βραδιά | στην ερημιά να σπείρουμε χορτάρι | και πριν για πάντα | η νύχτα να μας πάρει | θα κάνουμε τη γη προσκυνητάρι | και κούνια για τ' αγέννητα παιδιά.

Για ακρόαση κάντε κλικ στους παρακάτω τίτλους τραγουδιών του δίσκου:
Εμείς που μείναμε
Νυν και αεί