Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

Πολιτεία Γ'





















01. Εκείνα που είχα να σου πω Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Εκείνα που είχα να σου πω | ήταν μαχαίρια να κοπώ | και να χαθώ. | Από δειλία και ντροπές | δε σού 'πα τίποτα ποτές | να λυτρωθώ. | Ακολουθούσες την αρχή | πως έτσι θέλει η εποχή | το ποσοστό. | Και μ' ασημόχαρτα φτηνά | έντυνες τα μηδαμινά | και το σωστό. | Εγώ 'χα μόνο ένα κορμί | να σου χαρίσω μια στιγμή | για να γελάς. | Μα τις ανθρώπινες ψυχές | τις έβλεπες σα μετοχές | που τις πουλάς.

02. Έστω κι από λύπη μίλησέ μου Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Έστω κι από λύπη μίλησέ μου | έχω ξεπεράσει τις ντροπές | σαν ελεημοσύνη μίλησέ μου | τέλος πάντων πες μου ό,τι θες. | Έστω κι από λύπη μίλησέ μου | δεν υπάρχει κίνδυνος κανείς | έχεις κάνει τόσες πρόβες, Θέ μου | που έπρεπε το έργο να το ζεις. | Έστω κι από λύπη κοίταξέ με | σα να βλέπεις κάτι τραγικό | μ' έχεις φτάσει πια σ' ένα σημείο | που με τίποτα δε θα ντραπώ.

03. Ήσουν μπαξές Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Έχει ο καιρός γυρίσματα | κι ο κόσμος καρδιοχτύπια | κι απ' τα πολλά δε μείνανε | φαρμάκια που δεν ήπια. | Ήσουν μπαξές κι ερήμωσε | κι ήσουν πουλί στα δέντρα | κι ο πόνος μέσα στην καρδιά | μού 'γινε μαύρη πέτρα. | Τα λόγια σου ήταν βάλσαμο | μα τώρα είσαι στα ξένα | και η ζωή αγρίεψε | κι αγρίεψε και μένα.

04. Ποιοι είμαστε μείς Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Για τις αγάπες που έχουν σβήσει | πολλοί μας έχουν τραγουδήσει | καημούς μιας τύχης ορφανής. | Όμως για κάποιους που πονούνε | κι από μια σπίθα μόνο ζούνε | ποτέ δε μίλησε κανείς. | Μα εσύ ρωτάς | γιατί ζητάμε | ξένα φτερά για να πετάμε | ξένα φτερά μιας άλλης γης. | Ποιοι είμαστε μείς για ν' απαιτούμε | στο ουρανό μόνο να ζούμε | ποιοι είμαστε μείς. | Εύκολο είναι πια να ζήσεις | να βγεις και να κατηγορήσεις | εύκολο είναι να μιλάς. | Ο κόσμος γράφει και ξεγράφει | ξεχνά, θυμάται, κάνει λάθη | μα πάντα δίπλα του περνάς.

05. Η ελπίδα που έλεγες Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Βρέχει μεσ' στο σπίτι μου | πάλι στενοχώρια | βρέχει και μια θλίψη απ' το πρωί | κι όχι τόσο που είμαστε | τρία χρόνια χώρια | όσο που με γέλασε η ζωή. | Η ελπίδα που έλεγες | έχει πια ξεφτίσει | δεν αλλάζει κάτι στη στιγμή. | Η στιγμή που θά 'φερνε | κάποτε μια λύση | έχει πια οριστικά χαθεί. | Μοναχός περπάτησα | κι άδειασε η ψυχή μου | σαν ένα ποτήρι με νερό | σαν ποτήρι που έσπασε | δίπλα στη ζωή μου | κι ούτε στάλα πρόφτασα να πιω.

06. Ξένος στη στράτα κι ορφανός Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Δημήτρης Κεσίσογλου
Ξένος στη στράτα κι ορφανός | και που να ξεδιψάσω | τώρα τελειώνει ο ουρανός | και που να ξαποστάσω. | Άγιε μου ρίξε μια βροχή | στης ερημιάς τα βάθη | ρόδα ν' ανθίσουν στην ψυχή | να γιατρευτούν τα πάθη.

07. Δεν έχει ο δρόμος γυρισμός Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Δημήτρης Κεσίσογλου
Μονάχος τώρα θα βαδίσω | δεν είναι τόπος να σταθώ | στο δρόμο τούτο κι αν χαθώ | θα βρω καρδιά να τραγουδήσω. | Κι αν ανταμώσω χαλασμό | και με πονέσεις ερημιά μου | θα κρύψω την απροθυμιά μου | δεν έχει ο δρόμος γυρισμό. | Τραγούδι για την ξαστεριά | και για τους νικημένους | τους φίλους τους χαμένους | σε θάλασσα και σε στεριά.

08. Το πάθος που διώκεται Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Σε κουβαλάω απάνω μου | στις ερημιές βαδίζω, | στα σινεμά, στην αγορά | σε κουβαλάω σαν τα μωρά | και κάποιους εμποδίζω. | Σε κουβαλάω απάνω μου | δυο χρόνια δε δουλεύω, | κοιμήσου εδώ προσωρινά | κι αν ρίξει χιόνι στα ορεινά | θα πούμε το πιστεύω. | Το πάθος που διώκεται | δεν πάει να επιδιώκετε | εσείς θα βγείτε λάθος. | Στο βάθος το ζηλεύουμε | αυτό που ρεζιλεύουμε | και μάρτυράς μου ο Άθως. | Σε κουβαλάω απάνω μου | με κλονισμένη υγεία | περνάμε κόσμο και ντουνιά. | Μου λένε οι γύρω παγωνιά | τους λέω η Παναγιά.

09. Μιλάω παλιά Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μιλάω παλιά | κρεμάω φιλιά | γιατί έφτασε ο καιρός μου | που φεύγω ενώ | μου πάει στενό | το σύνολο του κόσμου. | Θα φτιάξω με χρυσό μολύβι | σαν δρόμο στο μυαλό που ανοίγει | μέσα από χίλιες καστανιές | το πιο κρυφό μου μονοπάτι | κι αφού δεν έκανα γι' απάτη | θα πιάσω τέσσερις γωνιές. | Θα φτιάξω με χρυσό μολύβι | στην άγια πλάτη σου καλύβι | κι όταν μου βάζεις τις φωνές | θα μπαίνω εκεί να πέφτω χάμω | κι αφού δεν έκανα για γάμο | φωτιές θ' ανάψω σκοτεινές.

10. Αχ, έλα κι άναψε το φως Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Εδώ θα δέσω τ' όνειρο | στην έρημο, στον Άδη | με τη βροχή την πόρτα σου | δεν μπόρεσα να βρω. | Εδώ θα πέσει τ' άστρο μου | στου κόσμου το πηγάδι | χωρίς φιλί κοιμήθηκα | στην άκρη στο γκρεμό. | Αχ! Έλα κι άναψε το φως | τα χρόνια να μοιράσω | και μείνε στο παράθυρο | να διώχνεις τα παλιά. | Έλα και τράβα τη σκεπή | να φύγω να πετάξω. | Στη νύχτα και στο χάλασμα | θα ρίξω το κλειδί μου | και με κουρέλι κόκκινο | θα δέσω το φτερό. | Εκείνα που 'χα να σου πω | τα παίρνω όλα μαζί μου | στο χώμα της δικής μου αυλής | μην ψάξεις για νερό.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης