Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Φράγμα





















Διάφοροι ερμηνευτές σε τραγούδια του Δήμου Μούτση

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Χωρίς λόγια σε δυο κανάλια Οργανικό
Μουσική: Δήμος Μούτσης

02. Γράμμα απ’ τη λεγεώνα των ξένων Τραγούδι: Δήμος Μούτσης
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Έβρεχε από νωρίς στους γύρω λόφους, | μούσκεμα όλη νύχτα | κάτω απ' τα δέντρα οι δικοί μας | ούτε ο ύπνος να λέει μαζί μας | κι ούτε μια είδηση να λέει | τι θα κάνουμε προς το παρόν. | Κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι ούτε μια είδηση να λέει | τι θα κάνουμε προς το παρόν. | Ει Σαμψών, φωνάζουμε το διπλανό μας | πέντε σφαίρες γράφουν | μες στη λάσπη τ' όνομά σου, | πέρνα το ψαλίδι απ' τα μαλλιά σου, | θα 'ναι μια έκπληξη η τέχνη σου αυτή | κάθε φορά μπροστά στον πανικό. | Κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι ούτε μια είδηση να λέει | τι θα κάνουμε προς το παρόν. | Χάρτες ανοιγμένοι στο χώμα | πράσινη ομίχλη και να! γύρω οι τραυματίες | και πάντα ο επί κεφαλής που ψάχνει αιτίες, | γιατί, όπως λέει, βρίσκει βλήματα στην καραβάνα, | αν είναι δυνατόν. | Κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι ούτε μια είδηση να λέει | τι θα κάνουμε προς το παρόν. | Να κι οι δικαστές κρατώντας μαργαρίτες | σαν ερωτευμένοι τις μαδάνε και καταδικάζουν | μα όλα που τα ξέρουν πως δεν σε νοιάζουν, | γιατί δεν έχουν ούτε ίχνος | από το δικό σου το ρομαντισμό. | Κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι οι σφαίρες ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζινγκ, ζονγκ | κι ούτε μια είδηση να λέει | τι θα κάνουμε προς το παρόν.

03. Delenda est Τραγούδι: Δήμος Μούτσης
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν | Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | Mεταξύ μας όπως βλέπεις τα περιθώρια στενεύουν | Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | Τις καμένες πόλεις, τα νεκρά παιδιά θυμάμαι και το αίμα | Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | και η δικιά μου η ζωή, δίχως νόημα δίχως φωνή και μ' άδειο βλέμμα | Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα και οι μισθοφόροι που σε κυβερνούν | πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα, οι ίδιοι αύριο θα σε δικάζουν | και "Χαίρε, Καίσαρα μελλοθάνατε" θα σου πουν | αυτά που λες, "et preterea censeo Carthago delenda est" | Με τρομάζεις σαν των γηπέδων τις φωνές και τις σημαίες | Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | φοβισμένος σε κοιτάζω διπλωμένες κρατώντας τις κεραίες | Αχ Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα και οι μισθοφόροι που σε κυβερνούν | πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα, οι ίδιοι αύριο θα σε δικάζουν | και "Χαίρε, Καίσαρα μελλοθάνατε" θα σου πουν | αυτά που λες, "et preterea censeo Carthago delenda est" | Ξεκινάς να με βρεις κι όλο πέφτεις θαρρείς σ'ένα τοίχο | Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | και ερωτεύεσαι εκεί δίχως χρώμα, δίχως οσμή και δίχως μύθο | Αχ Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου | Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα και οι μισθοφόροι που σε κυβερνούν | πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα, οι ίδιοι αύριο θα σε δικάζουν | και "Χαίρε, Καίσαρα μελλοθάνατε" θα σου πουν | αυτά που λες, "et preterea censeo Carthago delenda est" | Αλλά εγώ Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν | Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου...

04. Φράγμα Τραγούδι: Δήμος Μούτσης
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Οι συγκρούσεις καταλήξανε σε αφασία | κι' αν σας πω το χρονικό αυτής της συμπλοκής | θα 'ναι σαν απάνω σε ξυράφι ακροβασία | στο δημόσιο ετούτο τσίρκο των αισθημάτων και της πολιτικής | Γιατί φορώντας τα καλά της η εξουσία | και προβάλλοντας ηγέτες super star | θα δοκιμάσει πρώτα να σε μπάσει στη δική της συνωμοσία | ή αλλιώτικα φιλαράκο μου ρεμάλι, σ' ένα μπαρ | Χρεωμένη έτσι λοιπόν της ζωής μας η εταιρεία | η ακρίβεια, η μόδα, να κι' ο πληθωρισμός | σαν ένα φράγμα να υπάρχει μεταξύ μας στην επικοινωνία | κι' είναι αόρατος στα χέρια μας ο μοχλός | Η βαριά που μας αρρωσταίνει επιδημία | κινητήρας και δικλείδα ασφαλής | οι οργανώσεις πρώτα απ' όλα, τα πορνό και κάτι σωματεία | κι' ένας ήχος με μηνύματα από δίσκο δήθεν διαυγής | Τούτη 'δω λοιπόν η γενιά χαντακωμένη | κουβαλώντας πλήγματα συντριπτικά | μες στην άσφαλτο που ορμάει φρενιασμένη | και ζητάει να αυτοκτονήσει ομαδικά | Μα οι ήρωές της που ήτανε φτιαγμένοι | σε χαρτί και πλαστελίνη μυθική | επιστρέφουν τώρα πάλι λέω ξαναγεννημένοι | αλλά με νυστέρι και τομή καισαρική

05. Δε λες κουβέντα Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου & Δήμος Μούτσης
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Δε λες κουβέντα, | κρατάς κρυμμένα μυστικά | και ντοκουμέντα | κι ακούω μόνο | συνθήματα μεταλλικά | των μικροφώνων | Ξέρω τ' όνομά σου | την εικόνα σου και πάλι από την αρχή | ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας | μια αλλιώτικη ζωή | Περνούν οι νύχτες, | τα δευτερόλεπτα βαριά | στους λεπτοδείκτες | ζητώντας κάτι | που να μη γίνεται ουρλιαχτό | κι οφθαλμαπάτη | Ξέρω τ' όνομά σου | την εικόνα σου και πάλι από την αρχή | ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας | μια αλλιώτικη ζωή | Στων χιλιομέτρων | την ερημιά και στη σιωπή των χρονομέτρων | ακούγονται τώρα | σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα | Ξέρω τ' όνομά σου | την εικόνα σου και πάλι από την αρχή | ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας | μια αλλιώτικη ζωή

06. Κουβεντούλες με τον Φρόυντ Τραγούδι: Δ. Μούτσης & Λ. Κηλαηδόνης
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Εκεί που μάζευες χειμώνα | στην τσιμεντένια σου κρυψώνα | κι όνειρα έβλεπες αβέρτα | κουκουλωμένος με κουβέρτα | σαν προπολεμική ταινία | τουμπαρισμένη κοινωνία | άφησες για μπουφάν και τσίχλες | του ονείρου σου τις ζόρικες ομίχλες | γκομενίτσες κουλτουριάρες | όλο καμπύλες και καμάρες | βρε κι έτσι που 'σουνα φτιαγμένος | ροχάλιζες ευτυχισμένος | σε βάραγε βαριά η τρέλα | κι ο ύπνος τράβαγε κορδέλα | κάπου, κάπου κι από σπόντα | μπροστά σου και καμία τσόντα | Για δες τι βλέπει ο βολεμένος | όταν κοιμάται φαγωμένος | Μα εκεί λοιπόν μες στ' όνειρό σου | παθαίνει πλάκα το μυαλό σου | κάνει "τσαφ" ο προβολέας | και να 'σου ο εισαγγελέας | δεν την γλιτώνεις τώρα βρε μούργο | με δικηγόρο και χειρούργο | "εμπρός, σου λέει, απολογήσου!" | και σένα τρέμει η φωνή σου | ψάχνοντας για ν' απαντήσεις | τσιμπιέσαι μήπως και ξυπνήσεις | Κι άμα με το καλό ξυπνήσεις | και θες για τούτα εξηγήσεις | χωρίς να με παραξηγήσεις | τον Φρόιντ τράβα να ρωτήσεις...

07. Στον ίδιο παρανομαστή Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Στον ίδιο παρονομαστή | κι εγώ μπήκα με σένα | τη λύση ψάχνω τη σωστή | στα καθιερωμένα. | Χωρίς τηλέγραφο και φως | η επικοινωνία | εγώ σε σκέφτομαι αλλιώς | κι αλλιώς η κοινωνία | Και καταντήσαμε που λες | ανθρώπινα ρετάλια | με άγχη και με απειλές | βρισιές και παρακάλια.

08. Νταλίκα Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Ζόρικος κρεμανταλάς ο καιρός που κουβαλάς, | η ζωή σου μια νταλίκα με μπαγάζια και με ΙΚΑ. | Τώρα απόχτησες καβούκι και αμάξι σπορ μοντέλο | τώρα σκάλωσες στο λούκι κι είσ' αλλιώτικο καπέλο. | Η ζωή σου ντούμπλε φας, μέσα κι έξω τη φοράς, | η καρδούλα σου γκαζιέρα δίχως γκάζι και αγέρα. | Μες στο κόλπο είσαι χωμένος και γλυτώνεις παρά τρίχα, | τώρα είσαι βολεμένος και σου κόψανε το βήχα. | Κι αν θυμάσαι τα παλιά, ψέματα και μπλα, μπλα, μπλα, | η μαγκιά σου ναφθαλίνη με κασμίρι και λουστρίνι. | Τώρα κάνεις μαύρη πλάκα κι όλο τρως απ' την κουτάλα, | τώρα μάγκωσε η φάκα και σε κλείσανε στη γυάλα.

09. Διαδόσεις Τραγούδι: Δήμος Μούτσης & Λουκιανός Κηλαηδόνης
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Διαδίδουμε οι ύποπτοι κι οι θεωρητικοί | πώς πλησιάζει σύρραξης, λέει, θερμοπυρηνική | με ποινές άγριες και πληθωρισμούς | μ' ανατροπές παράξενες στους προγραμματισμούς | Ε, και τι έγινε, τι έγινε λοιπόν; | εμείς με μια παράδοση τόσων χιλιετιών | θ' αντλήσουμε τα διδάγματα από τη δεξαμενή | ώσπου να μας καθίσουνε κι εμάς κανέναν Χομεϊνί | και ήσυχα στα κρεβάτια σας κορίτσια, | οργανωμένες μαζί | ήσυχα λοιπόν κι ούτε νάζια ούτε καπρίτσια | όταν η περίστασης το απαιτεί! | Πληροφορίες παίρνουμε ανεπίσημες πηγές | για φόρους και για ομήρους | Τρελές, λέει, πολιτικές | για ρύπανση ατμόσφαιρας και παροξυσμούς | για νοθευμένα τρόφιμα | κι ανώμαλους, λέει, ερεθισμούς | Ε, και τι έγινε, τι έγινε λοιπόν; | εμείς με μια παράδοση τόσων χιλιετιών | θα βρούμε τη λύση κι ο δρόμος κλασικός | ο ένας θα φάει τον άλλονε κι όλους μας μαζί ο καιρός | και ήσυχα στα κρεβάτια σας κορίτσια, | οργανωμένες μαζί | ήσυχα λοιπόν κι ούτε νάζια ούτε καπρίτσια | όταν η περίστασης το απαιτεί!

10. Φινάλε Τραγούδι: Σωτηρία Μπέλλου & Δήμος Μούτσης
Μουσική: Δήμος Μούτσης | Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Δε λες κουβέντα, | κρατάς κρυμμένα μυστικά | και ντοκουμέντα | κι ακούω μόνο | συνθήματα μεταλλικά | των μικροφώνων | Ξέρω τ' όνομά σου | την εικόνα σου και πάλι από την αρχή | ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας | μια αλλιώτικη ζωή | Περνούν οι νύχτες, | τα δευτερόλεπτα βαριά | στους λεπτοδείκτες | ζητώντας κάτι | που να μη γίνεται ουρλιαχτό | κι οφθαλμαπάτη | Ξέρω τ' όνομά σου | την εικόνα σου και πάλι από την αρχή | ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας | μια αλλιώτικη ζωή | Στων χιλιομέτρων | την ερημιά και στη σιωπή των χρονομέτρων | ακούγονται τώρα | σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα | Ξέρω τ' όνομά σου | την εικόνα σου και πάλι από την αρχή | ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας | μια αλλιώτικη ζωή

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης