Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Άρες, μάρες, κουκουνάρες





















01. Ο πειρατής Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Στα στενά της Αϊτής | ένας γέρος πειρατής | όλο ψάχνει με το κιάλι | πού 'ναι οι πειρατές οι άλλοι! | Γιοχοχό, γιοχοχό, κούτσα, κούτσα το στενό γιοχοχό, γιοχοχό, | δεκανίκια έχω γώ! | Γιοχοχό, γιοχοχό ρούμι φέρτε μου ζεστό γιοχοχό, γιοχοχό | ιστορίες να σας πω! | Σκουλαρίκι στο 'να αυτί | Αχ καημένε πειρατή, | που διαγούμιζες τις χώρες | ήρθαν οι στερνές σου οι ώρες.

02. Ζωγραφική Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Παίρνω τ' άσπρα μου χαρτιά | κι εκατό νερομπογιές. | Βάζω χρώμα σα φωτιά, | ήλιε μου, καλέ μου, βγες! | Χωραφάκι χρυσαφί | φτιάχνω μ' έξι πινελιές | και στου δρόμου τη στροφή | καταπράσινες ελιές. | Παίρνω δεύτερο χαρτί | και σπιτάκι φτιάχνω γω | μ' ολοκόκκινη σκεπή | και μια στέρνα με νερό. | Και στη πίσω την αυλή | μια κοτούλα κο, κο, κό, είν' η ζωγραφιά μικρή | και δεν φαίνεται τ' αυγό. | Και στα άλλα τα χαρτιά | βάζω πέντε γερανούς, | πλοία, τραίνα, φορτηγά | και φουγάρα με καπνούς. | Αυτοκίνητα πολλά και σταθμούς αληθινούς, | πάρκα, δέντρα και πουλιά | κι ό,τι άλλο βάζει ο νους. | Όμως δίχως ανθρωπάκια | τι θα ήταν όλ' αυτά | τα χωριά και τα σπιτάκια | και της πόλης τα στενά;

03. Το κουνούπι Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Ένα κουνούπι, κουνουπάκι, | μες στο σκοτάδι το πηχτό | κάνει σαν αεροπλανάκι | κι ας είναι τόσο δα μικρό. | Άσε με λίγο κουνουπάκι | να κοιμηθώ γλυκά, γλυκά | κι εγώ στ' αλήθεια θα σ' αφήσω | να με τσιμπήσεις μια φορά. | Το φως ανοίγω να το πιάσω | μα κείνο πάει στο ταβάνι, | ψηλά πηδάω να το φτάσω | μα νάτο πάλι στο ντιβάνι!

04. Το φεγγάρι Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Να 'το το φεγγάρι πάλι | σαν ανθρώπινο κεφάλι | που του κόψαν τα μαλλιά του | και του πήραν τη λαλιά του. | Το φεγγάρι μοιάζει τώρα | σα ρολόι δίχως ώρα, | σαν ματάκι από ελάφι | και σαν τρύπα από χρυσάφι. | Φεγγαράκι λυπημένο, | μοναχούλι μου, καημένο, | μόλις λίγο μεγαλώσω | θα 'ρθω να σε ανταμώσω!

05. Λαϊκή αγορά Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Βγήκ' η μανούλα | ψώνια να κάνει. | Πήρε μια σακούλα, | μα δεν τη φτάνει. | Πήρε σκόρδα και ντομάτες | πήρε σέλινα, πατάτες, | πήρε ρύζι και ψωμί | γαλοπούλα γεμιστή! | Βγάζει τα σκόρδα | τα σκόρδα ακρίβυναν, | βγάζει τις ντομάτες | οι ντομάτες ακρίβυναν, | βγάζει τα σέλινα τα σέλινα ακρίβυναν, | βγάζει τις πατάτες | πατάτες δε βρίσκει, | βγάζει το ρύζι | το ρύζι ακρίβυνε, | βγάζει το ψωμάκι | το ψωμάκι ακρίβυνε, | κατεβάζει το ταψί | γαλοπούλα γεμιστή!

06. Ο τραλαλάς Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Ο Τραλαλάς κοιμάται | απ' όλους πιο πολύ. | Παιδιά, μην τον ξυπνάτε | να δούμε τι θα δει! | Τι βάρκες δέκα μέτρα | που δε χωράν στο νου, | τριαντάφυλλα από πέτρα | και ψάρια του βουνού! | Ο Τραλαλάς ξυπνάει | στις δέκα και μισή, | στο παραθύρι πάει, | να πιάσει τη αυγή. | Μα κείνη έχει γίνει | χρυσόσκονη ψιλή | και θα βρεις μόνο λίγη | αν ψάξεις την αυλή. | Τραλαλά, Τραλαλά, | π' όνειρα βλέπεις πολλά, | ότι σου 'δωσε η νύχτα | μέσα στην κιθάρα ρίχτα. | Τραλαλά, Τραλαλά, | τα όνειρα σου τα γλυκά | θα τα κόψω, θα τα ράψω | και χαλάκι θα σου φτιάξω!

07. Γεωγραφία Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Γύθειο ψάρια, | Σπάρτη πορτοκάλια. | Ήταν ένας γάιδαρος | με δυο κεφάλια. | Τρίπολη σκόρδα, | Καλαμάτα λάδι. | Το 'να γκαρίζει το πρωί | τ' άλλο το βράδυ. | Άργος πεπόνια | Κόρινθος σταφίδα. | Με δυο κεφάλια γάιδαρο | δεν ξαναείδα. | Μέγαρα φιστίκια, | Λουτράκι μπακλαβάδες. | Μια γαϊδουρίτσα αγάπησε | και μπήκε σε μπελάδες. | Αθήνα αυτοκίνητα, | Αίγινα κανάτια. | Μα να που κι η ξαδέλφη της | γλυκά του κάνει μάτια. | Πεντέλη μάρμαρο, | Υμηττός μέλι. | Η κάθε μια ορκίζεται | πως πιο πολύ τον θέλει.

08. Η Κατερίνα Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Η Κατερίνα η γριά | τα δόντια της κατάπιε | μια μέρα που μασούλαγε | κάτι ντομάτες σάπιες. | Στο σπίτι ψάχνει να τα βρει | και βάζει τα γυαλιά της, | μα κείνα τώρα βρίσκονται | βαθιά μες στην κοιλιά της. | Η Κατερίνα η στραβή | σιμώνει στο καθρέφτη | την αφεντιά της για να δει, | μα τον σκουντά και πέφτει. | Και τότε η Ρίνα μας κολλά | στην τύχη τα κομμάτια, | μα τώρα βλέπει ανάκατα | αυτιά, λαιμό και μάτια. | Κατερίνα, Κατερίνα, | είκοσι ζημιές το μήνα! | Είκοσι ζημιές το μήνα, | αχ, βρε ζουρλοκατερίνα!

09. Τ’ όνειρο του γέρου Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Ένας γέρος βγήκε | στο δάσος για σεργιάνι, | βροχή όμως τον βρήκε, | δεν ξέρει τι να κάνει. | Τρέχει, τρέχει | και τα βρακιά του βρέχει! | Δρόμο παίρνει ο γέρος | κι όλο λαχανιάζει, | φτάνει σ' ένα μέρος | που 'ριχνε χαλάζι. | Τρέχει και δεν φτάνει | και πάνω του τα κάνει! | Έρχεται το βράδυ | κι ο γέρος τουρτουρίζει, | γύρω του σκοτάδι | κι αστραφτομπουμπουνίζει! | Πω, πω, πω κάτι κανόνια, | βρε, μες στα παντελόνια! | Ξύπνα, γέρο, τώρα | και γύρω σου για κοίτα, | δεν υπάρχει μπόρα, | όνειρο όλα ήταν! | Γέρο, δεν πειράζει | που το κρεβάτι στάζει!

10. Γυμναστική Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Τα παιδάκια στη γραμμή, | ένα κάθε δυο μέτρα, | ίσιο έχουν το κορμί | σαν μικρά κι ωραία δέντρα! | Τα παιδάκια αγκαλιαστά | σα μαγιάτικο στεφάνι | τραγουδάνε δυνατά | που κανείς τ' αυτιά του χάνει. | Τα παιδάκια στη σειρά | πότε τρέχαν και κολλούσαν | ποτ' ανοίγαν ξαφνικά | σαν σαρανταποδαρούσα. | Μία πάνω, μία κάτω | σκύψ' ακόμα πιο καλά, | ήρθ' ο ουρανός στον πάτο | και η γη πήγε ψηλά!

11. Τι ‘ναι το τραγούδι Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
- Τι 'ναι το τραγούδι; | Ποιος θα μας το πει; | - Είν' ένα λουλούδι | από μουσική! | Όμορφες νότες, | μαύρα σποράκια | τρώνε οι κότες | και κάνουν αυγουλάκια! | - Τι 'ναι τότε οι στίχοι, | ποιός απ' όλους ξέρει; | - Λέξεις που τις νότες | κρατάν από το χέρι! | Όμορφα λόγια | και εξυπνάδες | για τα παιδάκια | κολοκυθοκορφάδες!

12. Τα στρατιωτάκια Τραγούδι: Τάνια Τσανακλίδου
Μουσική: Μάριος Τόκας | Στίχοι: Φώντας Λάδης
Ένα μπλε στρατιωτάκι | έχει μόνο ένα χεράκι | κι ένα άλλο είναι πάλι | με κομμένο το κεφάλι. | Κι ένα τρίτο δίπλα κλαίει | με ψιλή φωνή και λέει | πως τους είπαν όλοι ψέμα | όταν τα 'κλεισαν στο δέμα. | Ζήση όμορφη τους τάξαν | μα στο χώμα τα πέταξαν | και σε δυο γραμμές τα βάλαν | το 'να να χτυπάει τ' άλλα! | Για ακούστε στρατιωτάκια | τι σας φταίνε τα παιδάκια, | αν εσείς στολή φοράτε | και ντουφέκια κουβαλάτε;

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης