Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Παιδί της γης





















Διάφοροι ερμηνευτές σε τραγούδια του Νότη Μαυρουδή

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Ερωτικό Τραγούδι: Αρλέτα & Χορωδία
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή | Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω | Μη φοβηθείς | Και θα με βρεις είτε σαν άστρο | Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα | Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει | Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς | Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος | Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ' άστρα | Μαζεύονται όλοι οι ποιητές | Και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα | Μασάν χρυσόσκονη πηδάνε τα ποτάμια | Και περιμένουν | Να λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιγοθυμήσουν | Να πέσουν μεσ' στον ύπνο σου | Να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου | Να σε ξυπνήσουν και να δεις απ' το παράθυρό σου | Το πρόσωπό μου φωτεινό | Να σχηματίζει αστερισμό | Να σου χαμογελάει | Και να σου ψιθυρίζει | Καλή νύχτα

02. Σχέδιο για ένα δημοτικό τραγούδι Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Ένα παιδί τριανταφυλλί | ήρθε μου πήρε το φιλί | κι έγινε δέντρο αμάραντο | μεσ' στη παρθένα πλάση. | Δεν τη γνωρίζω την ιτιά από την πέρα όχθη, | δεν την ανάβω τη φωτιά σ' απρόσιτη κορφή. | Λυθήκανε τα χέρια μου, λύγισε το κορμί μου, | εκεί που δέντρο ατίθασο σκύβει για να λουστεί. | Εκεί που η νύχτα χάνεται μεσ' στ' ουρανού τα δάση, | εκεί που εσύ περίμενες τ' άστρο σου να σβηστεί. | Ποιος θα μπορούσε να το πει | πως ήμουν ήλιος το πρωί | και μια φωτιά τη Δύση.

03. Το ποτάμι Τραγούδι: Ηλίας Λιούγκος
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Εκεί κάτω στο ποτάμι | Ζούνε δυο μικρά παιδιά | Τόνα βλέπει δεν ακούει | Τ' άλλο ακούει μα δε βλέπει | Και τα δυο ξέρουν πως πρέπει | Να 'χουν μόνο μια καρδιά | Εκεί κάτω στο ποτάμι | Τα παιδιά μένουν παιδιά | Το ποτάμι όλο γεμίζει | Και τη θάλασσα ποτίζει | Εκεί κάτω στο ποτάμι | Ζει μια δύστυχη τρελή | Π' αγαπούσε ένα πουλί | Το παιδί που δεν ακούει | Της σκοτώνει το πουλί | Κι από τότες δε γνωρίζει | Πως την βλέπει το ποτάμι | Σαν γυναίκα ή σαν πουλί; | Το ποτάμι όλο γεμίζει | Κι απ' τη θλίψη ξεχειλίζει | Εκεί κάτω στο ποτάμι | Ζούσ' ο κύριος Δικαστής | Κυνηγούσε τα θηρία | Κι αγαπούσε μια Κυρία | Ως την ώρα που η τρελή | Πνίγει την μικρή Κυρία | Που τη νόμισε παιδί | Κ' έτσι ο Δικαστής μονάχος | Προτιμά να σκοτωθεί | Εκεί κάτω στο ποτάμι | Θάψανε το Δικαστή | Το ποτάμι όλο γεμίζει | Και την πίκρα μου ποτίζει | Εκεί κάτω στο ποτάμι | Ζει μια νύφη ερημική | Που σαν τέλειωσεν ο γάμος | Έφυγε ο γαμπρός το βράδυ | Και δεν ήρθε την αυγή | Έτσι η νύφη στολισμένη | Εκεί κάτω στο ποτάμι | Έγινε κι αυτή κραυγή | Το ποτάμι όλο γεμίζει | Και το στήθος μου ξεσκίζει | Εκεί κάτω στο ποτάμι | Ζουν τρεις γέροι μοναχοί | Δεν μιλάν δεν τραγουδάνε | Δεν πεινάν ούτε διψάνε | Μόνο κλαιν και προσκυνάνε | Τα χορτάρια και ζητάνε | Απ' το χώμα μιαν ευχή | Μα εκεί κάτω στο ποτάμι | Δε φυτρώνει η προσευχή | Το ποτάμι όλο γεμίζει | Και τη θάλασσα ποτίζει

04. Παιδί της γης Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Παιδί της Γης παιδί τραγουδισμένο | έτσι που σε φαντάζομαι σαν αστραπή | μπλέκω τα δάχτυλα κλείνω τα μάτια μου | και σ' ονομάζω μουσική | Δεν σε πληγώνω αφέντη μου φιλιά σου δίνω | Δεν σε πληγώνω αφέντη μου φιλιά σου δίνω | Παιδί της Γης παιδί τραγουδισμένο | έτσι όπως μεσ' τη θύμισή θυμίζεις τ' όνειρό σου | βγαίνουν μορφές πιο δυνατές | κι απ' τη μορφή του χάρου | Δεν σε πληγώνω αφέντη μου φιλιά σου δίνω | Δεν σε πληγώνω αφέντη μου φιλιά σου δίνω | Παιδί της Γης παιδί τραγουδισμένο | έτσι που σε φαντάζομαι με τη φλογέρα και τον αητό | στο ώμο σου χαράζεις μια το θάνατο | και τον γυρνάς σ' ωραίο σκοπό | Δεν σε πληγώνω αφέντη μου φιλιά σου δίνω | Δεν σε πληγώνω αφέντη μου φιλιά σου δίνω

05. Κρίση Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Κρίση την είπαν την στιγμή | σαν εκοιμήθης πλάι μου με χάρη, | την ώρα που ξεχύθηκαν μ' ορμή | χίλια πουλιά να σκίζουν το φεγγάρι. | Κρίση την είπαν την πηγή | που πάνε τ' άστρα να λουστούν το βράδυ, | να πιουν νερό να χτενιστούν στη γη | και να πλαγιάσουν στης αυλής μου το πηγάδι. | Κρίση την είπαν την ορμή | που φτιάχνει η αγάπη μέσα στο λιβάδι | κι η αναπνοή σου γίνεται στιγμή | που μ' ακουμπά τ' αγέρι του Θεού σαν χάδι.

06. Στον Οδυσσέα Ελύτη Τραγούδι: Ηλίας Λιούγκος & Χορωδία
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Ό,τι χάραζε σε στίχους τά ‘παιρνε | η θάλασσα πού ‘χε στα χέρια του. | Ό,τι ζωγράφιζαν τα χείλη του | Τά ‘σβηνε ο ουρανός πού ‘χε στα μάτια του | κι έτσι δεν μπόρεσε να δει αν έπρεπε | να παραμείνει Αττικός ή Αιγαιοπελαγίτης.

07. Στον Γιώργο Σεφέρη Τραγούδι: Μάνος Χατζιδάκις
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Από τη Μικρασία μετά την καταστροφή, | ένας αστός ξεκίνησε με μια βαλίτσα | αναμνήσεων στο χέρι, γύρισε χώρες μακρινές | και πολιτείες άγνωστες, μάζεψε ακριβό υλικό | και συνταγές, μέτρα, ρυθμούς και χρώματα | και τέλος γύρισε στη χώρα του, έχτισε με τα χέρια του | σπίτι σημερινό κι ελληνικό, εμπήκε μέσα, κλείδωσε | και από τότε πια κανείς δεν τον συνάντησε στην αγορά.

08. Στον Νίκο Γκάτσο Τραγούδι: Ηλίας Λιούγκος
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Η γη καθώς τον γέννησε | τον στόλισε | πράσινα φύλλα της ιτιάς | του έλατου και της ελιάς | μα η σκέψη του τον βύθισε | στης πολιτείας την άσφαλτο | κι έγινε πέτρα αρχαϊκή | στη μνήμη των εφήβων

09. Ένα κορίτσι λυγερό Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Ένα κορίτσι λυγερό | φεγγαροχτυπημένο, | με ζουρνά ξετρελαμένο. | Μεθά χορεύει και πηδά | πάνω από νέφη και φωτιές, | τον ερχομό του τραγουδά | μέσα σε δάση από ιτιές. | Το κορίτσι θα τον φέρει | σ' άγνωστα λημέρια | να χτυπήσει θάλασσες, | να καρφώσει αστέρια.

10. Ιδιωτική στιγμή Τραγούδι: Αρλέτα
Μουσική: Νότης Μαυρουδής | Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Ένας παπάς | από τ' αντικρινό παράθυρο | κοιτάζει που κοιμάμαι. | Θέλει να διαπιστώσει | πού έχω τα χέρια μου, | πάνω ή κάτω από το προσκεφάλι. | Ένας αστυνόμος | από τ' αντικρινό παράθυρο | μ' επιμονή παρατηρεί τον ύπνο μου. | Θέλει να διαπιστώσει | αν γέρνω αριστερά, αν γέρνω δεξιά. | Ένα παιδί | από τ' αντικρινό παράθυρο | με βλέπει μ' απορία να κοιμάμαι. | Θέλει να διαπιστώσει | αν είμαι δράκος | για Θεός ή ένα πουλί | που τραγουδά περίεργα τραγούδια. | Εγώ μέσ' απ' τον ύπνο μου | τους βλέπω και χαμογελώ, | γιατί ο παπάς δεν μ' αναγνώρισε | πως είμαι ο Χριστός κι έχω | τα χέρια μου στο στήθος σταυρωμένα. | Γιατί ο αστυνόμος δεν γνωρίζει | πως ειδικά γι αυτόν είμαι αξιωματικός | και το παιδί ούτε καν μπόρεσε | να φανταστεί πως είμαι ο ποιητής.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης