Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Πάμε για ορθοπεταλιές





















Ο Κώστας Μακεδόνας σε τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλου

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Ευρωπαϊκές παλιοκοινωνίες Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Τι έγινε παιδιά, ποια άλλη αναποδιά | στέκεται στη γωνιά και μας τρομάζει | και πως μπορεί κανείς, αν είναι ειλικρινής | να πει πως ξέρει αυτός ο δρόμος που μας βγάζει | Πάει κι ο εικοστός κι οι ανατροπές | γίνανε σιωπές, φιλελευθερίες | μονοψήφιο φως, νευρικές ψυχές | ευρωπαϊκές παλιοκοινωνίες | Τι έγινε παιδιά, μας κόπηκε η μαγκιά | μέσα στην αγκαλιά της νέας τάξης | μα μη μου πεις ποτέ διπλέ μου αϊτέ | πως δε θα βρεις ξανά φτερά για να πετάξεις | Πάει κι ο εικοστός κι οι ανατροπές | γίνανε σιωπές, φιλελευθερίες | μονοψήφιο φως, νευρικές ψυχές | ευρωπαϊκές παλιοκοινωνίες

02. Το ποδήλατο Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ' αδύνατο | κρατάω στο χέρι το κλειδί | πιάνω το τιμόνι ο σφυγμός μου δυναμώνει | το έργο κάπου το 'χω ξαναδεί | Ήμουν μικρό παιδάκι με καθαρή καρδιά | είχα τ' όνειρό μου, το ποδήλατό μου | κι όλα έμοιαζαν σωστά | έγινα δεκάξι, κι όλα ήταν εντάξει | είχα μια ζωή μπροστά | Το ποδήλατό μου, ήταν πάντοτε δικό μου | και με πήγαινε πολύ μακρυά | μέσα στη Σαχάρα, σαν την πιο βαθιά λαχτάρα | μ' οδηγούσε πέρα απ' τη χαρά | Και τώρα στον αγώνα, ξανά απ' την αρχή | Φόρτσα στο πεντάλι, να 'ρθουνε κι οι άλλοι | πάμε για ορθοπεταλιές | τα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας | ξέρουν από ανηφοριές

03. Για τη γυναίκα μου Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Εγώ για τη γυναίκα μου | κουβέντα δεν ακούω | της έδωσα για προίκα μου | όλο το εν τούτω νίκα μου | και δεν την αντικρούω | Ρωτάτε πώς μαγεύτηκα | κι από μικρός παντρεύτηκα | αντί να μπερμπαντέψω σαν παιδάκι | κι εγώ σας λέω πως πρόλαβα | το μήνυμα και το 'λαβα | κι ας ήμουνα μικρός και αλητάκι | Εγώ για τη γυναίκα μου | να μην ακούσω λέξη | κάνει εκατό τα δέκα μου | και μ' αγαπάει η γυναίκα μου | εκεί χιονίσει, βρέξει | Ρωτάτε πώς μαγεύτηκα | κι από μικρός παντρεύτηκα | αντί να μπερμπαντέψω σαν παιδάκι | κι εγώ σας λέω πως πρόλαβα | το μήνυμα και το 'λαβα | κι ας ήμουνα μικρός και αλητάκι

04. Κάτσε καλά Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Είχα μια φορά μια θάλασσα | που από λάθος μου τη χάλασα | κι από τότε φτιάχνω κύματα | έρωτες, καημούς κι αισθήματα | μα με ζαβολιές κι άλλες διαβολιές | δεν ανθίζουν αγκαλιές | Γι' αυτό κάτσε καλά | κοίτα λίγο χαμηλά | η ζωή κατρακυλάει, μη λες πολλά | τα λόγια είναι φτηνά | αν δεν είναι αληθινά | σ' αγαπώ, μη λες πολλά | κάτσε καλά | ποτέ δε θα ξεχάσω αυτή τη θάλασσα | αυτή που χάλασα για να σε βρω | παλεύαμε στα κύματα κι εσύ κι εγώ | μα είχαμε οδηγό | τον ουρανό | Έχω δυο ψυχές αγάπη μου | κλειδωμένες στο ντουλάπι μου | με τη μια μιλάω για θαύματα | η άλλη ζει μέσα στα τραύματα | ειν' αναποδιά, να 'χεις δυο παιδιά | κλειδωμένα στην καρδιά | Γι' αυτό κάτσε καλά | κοίτα λίγο χαμηλά | η ζωή κατρακυλάει, μη λες πολλά | τα λόγια είναι φτηνά | αν δεν είναι αληθινά | σ' αγαπώ, μη λες πολλά | κάτσε καλά | ποτέ δε θα ξεχάσω αυτή τη θάλασσα | αυτή που χάλασα για να σε βρω | παλεύαμε στα κύματα κι εσύ κι εγώ | μα είχαμε οδηγό | τον ουρανό

05. Του έρωτα η πνοή Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Αργά, αργά ανοίγει μια αγκαλιά | κι αυτή η σιγουριά για την ελπίδα | μες στην καρδιά σαν άγρια καταιγίδα | ξεσπάει γι' άλλη μια γερή παρτίδα | Όποιος δε θέλει ν' αγαπήσει θα χαθεί | θα πληγωθεί δε θα 'χει τρόπο να γλυτώσει | η μόνη ελπίδα στη ζωή | είναι του έρωτα η πνοή | ένα αεράκι που φυσάει βράδυ πρωί | Αργά, αργά τα ψέματα τελείωσαν | και σβήσανε τα δάκρυα του χειμώνα | απάνω στ' άγιου Νείλου την εικόνα | αστράφτει σαν αστέρι μια σταγόνα | Όποιος δε θέλει ν' αγαπήσει θα χαθεί | θα πληγωθεί δε θα 'χει τρόπο να γλυτώσει | η μόνη ελπίδα στη ζωή | είναι του έρωτα η πνοή | ένα αεράκι που φυσάει βράδυ πρωί | η μόνη ελπίδα στη ζωή | είναι του έρωτα η πνοή | ειν' η δικιά σου η ζεστή αναπνοή

06. Έκανες το λάθος Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Κώστας Μακεδόνας
Τώρα όσο και να θες να σ' αγαπώ | σ' έχω πια ξεχάσει και δεν θέλω να σε δω | τώρα όσο και να θες να σ' αγαπώ | δεν γυρίζω πίσω δεν μπορώ | Έκανες το λάθος, άφησες το πάθος | κι έφυγες μες στη νυχτιά | έκανες κομμάτια όρκους και παλάτια | και την άδεια μου καρδιά | Τώρα όσο και να τρέξεις να με βρεις | δε θα με προλάβεις ούτε θα μ' ονειρευτείς | τώρα όσο και να τρέξεις να με βρεις | δε θα με γνωρίσεις κι αν με δεις | Έκανες το λάθος, άφησες το πάθος | και μ' αρνήθηκες τρελή | έσβησες τ' αστέρι, βρήκες άλλο ταίρι | άλλο χάδι και φιλί | Τώρα όσο και να λες πως μ' αγαπάς | δε γυρίζω πίσω, ρέστα τώρα μη ζητάς | τώρα όσο και να λες πως μ' αγαπάς | δε γυρίζω μην το συζητάς

07. Ντροπή δεν είναι ν’ αγαπάς Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Να η πιο μεγάλη οθόνη | σαν του ονείρου το σεντόνι | έχει απλωθεί, για να σωθεί | και να μ' ακολουθεί | η εικόνα σου που έχει χαθεί | Ντροπή δεν είναι ν' αγαπάς, λέει μια ψυχή | ντροπή είναι να φοβάσαι | μονάχος να κοιμάσαι | το φως να μη θυμάσαι | και τη μουσική | Να ξανά το σινεμά μας | σαν να μίλαγε η καρδιά μας | λόγια γλυκά, βεγγαλικά | σαν δίκιο μου ξυπνά | και όλα τ' άδικα νικά | Ντροπή δεν είναι ν' αγαπάς, λέει μια ψυχή | ντροπή είναι να φοβάσαι | μονάχος να κοιμάσαι | το φως να μη θυμάσαι | και τη μουσική

08. Η πατρίδα που έχω Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Η πατρίδα που έχω λέγεται Ελλάδα | κι είναι μια μεγάλη ζαλάδα | Είναι ευρωπαία είναι και βαλκάνια | της Ανατολής η παράνοια | Είναι σαν και σένα όταν μου χορεύεις | όταν με την ψυχή μου συγγενεύεις | κι ύστερα φεύγεις τόσο ξαφνικά | τόσο μαγικά που μένεις τελικά | Αυτή η ζαλάδα που είναι η Ελλάδα | με τα τερτίπια της μέσα στη λιακάδα | από τη Θράκη μέχρι το Μοριά | μοιάζει του κορμιού σου την απλοχεριά | Την πατρίδα που έχω δεν την έχουν άλλοι | ουτ' Αμερικάνοι ούτε Γάλλοι | Είναι και αρχαία είναι και μοντέρνα | είναι μια ντίσκο ταβέρνα | Είναι σαν και σένα όταν μου χορεύεις | όταν με την ψυχή μου συγγενεύεις | κι ύστερα φεύγεις τόσο ξαφνικά | τόσο μαγικά που μένεις τελικά | Αυτή η ζαλάδα που είναι η Ελλάδα | με τα τερτίπια της μέσα στη λιακάδα | από τη Θράκη μέχρι το Μοριά | μοιάζει του κορμιού σου την απλοχεριά

09. Θέλω την ελπίδα Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Αύριο δε θέλω να σε δω | αύριο μπορεί και να'χεις φύγει | σήμερα όμως φως μου είσαι εδώ | κι η ψυχή μου μια για πάντα ανοίγει | Θέλω την ελπίδα σαν ασπίδα να κρατάω | να σου τραγουδάω για την πιο μεγάλη ώρα | την ελπίδα που είδα σαν αχτίδα ακολουθάω | κι έτσι σ' αγαπάω δια παντός εδώ και τώρα | Δε με νοιάζει αύριο αν ζω | αύριο μπορεί να σε προδώσω | σήμερα όμως μάτια μου είσαι εδώ | κι ό,τι έχω λατρέψει θα στο δώσω | Θέλω την ελπίδα σαν ασπίδα να κρατάω | να σου τραγουδάω για την πιο μεγάλη ώρα | την ελπίδα που είδα σαν αχτίδα ακολουθάω | κι έτσι σ' αγαπάω δια παντός εδώ και τώρα

10. Άκου να δεις Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Άκου να δεις, αν εσύ παρανοείς | και υπονοείς πως το παίζω βαρύς | τότε κι εγώ απ' αλλού θα στη βγω | σιγά κορίτσι μου μην πέσω να πνιγώ | Μέχρι εδώ, αρκετά ως εδώ | παραπέρα δεν πάει, το κοντέρ μου μετράει | έχω νεύρα κι εγώ | δεν μπορώ, το παράβολο αυτό το πληρώνω καιρό | κι είναι λούκι χοντρό | μέχρι εδώ και τα λέμε εν καιρώ | για την ώρα εγώ πάω αλλού να τη βρω | Κι αν παρανοείς και άλλα εννοείς | εγώ ειμ' απολύτως σαφής | Λυπάμαι πολύ, το λέει κι η εντολή | μην παρατραβάς το σχοινί | Άκου να δεις, μια σταγόνα της βροχής | άμα την πιεις δίχως δίψα ψυχής | λόγω τιμής, θα βρεθείς εκκρεμής | και δε σε σώζει ουτ' Αφροδίτη, ουτ' Ερμής | Μέχρι εδώ, αρκετά ως εδώ | παραπέρα δεν πάει, το κοντέρ μου μετράει | έχω νεύρα κι εγώ | δεν μπορώ, το παράβολο αυτό το πληρώνω καιρό | κι είναι λούκι χοντρό | μέχρι εδώ και τα λέμε εν καιρώ | για την ώρα εγώ πάω αλλού να τη βρω | Κι αν παρανοείς και άλλα εννοείς | εγώ ειμ' απολύτως σαφής | Λυπάμαι πολύ, το λέει κι η εντολή | μην παρατραβάς το σχοινί | Άκου να δεις, έχει τ' άστρο του ο καθείς | τ' ακολουθείς κι αν σε βρω θα με βρεις

11. Έτσι απλά Τραγούδι: Κώστας Μακεδόνας
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Αγάπη μου γλυκιά, εσύ που με ανέχτηκες | την τόση αναποδιά μου και με δέχτηκες | έτσι απλά | ποτέ μην το σκεφτείς πως θα χωρίσουμε | εμείς οι δυο μαζί θα προχωρήσουμε | στ' ανοιχτά | Κι αν πίσω είναι το ρέμα | και μπρος ειν' ο γκρεμός | εγώ θα λέω τέρμα | εσύ θα λες εμπρός | εγώ θα δίνω αίμα | εσύ θα δίνεις φως | η αγάπη να 'ναι ρέμα | κι ο έρωτας γκρεμός | Ποτέ μη φανταστείς πως οι ευκολίες μου | τα λάθη, οι εγωισμοί, οι πανοπλίες μου | κι ό,τι πω | μπορούν εμάς τους δυο να μας χωρίσουνε | στο λέω εμείς οι δυο μαζί θα ζήσουμε | σ' αγαπώ | Κι αν πίσω είναι το ρέμα | και μπρος ειν' ο γκρεμός | εγώ θα λέω τέρμα | εσύ θα λες εμπρός | εγώ θα δίνω αίμα | εσύ θα δίνεις φως | η αγάπη να 'ναι ρέμα | κι ο έρωτας γκρεμός

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης