Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Η μπαλάντα του Μάουτχαουζεν & Κύκλος Φαραντούρη (Minos-EMI)





















01. Άσμα Ασμάτων Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου | με το καθημερνό της φόρεμα | κι ένα χτενάκι στα μαλλιά. | Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία. | Κοπέλες του Άουσβιτς, | του Νταχάου κοπέλες, | μην είδατε την αγάπη μου; | Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι, | δεν είχε πια το φόρεμά της | ούτε χτενάκι στα μαλλιά. | Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου, | η χαϊδεμένη από τη μάνα της | και τ’ αδελφού της τα φιλιά. | Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία. | Κοπέλες του Μαουτχάουζεν, | κοπέλες του Μπέλσεν, | μην είδατε την αγάπη μου; | Την είδαμε στην παγερή πλατεία | μ’ ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι, | με κίτρινο άστρο στην καρδιά. | Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου, | η χαϊδεμένη από τη μάνα της | και τ’ αδελφού της τα φιλιά. | Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

02. Ο Αντώνης Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Εκεί στη σκάλα την πλατιά | στη σκάλα των δακρύων | στο Βίνερ Γκράμπεν το βαθύ | το λατομείο των θρήνων | Εβραίοι κι αντάρτες περπατούν | Εβραίοι κι αντάρτες πέφτουν, | βράχο στη ράχη κουβαλούν | βράχο σταυρό θανάτου. | Εκεί ο Αντώνης τη φωνή | φωνή, φωνή ακούει | ω καμαράντ, ω καμαράντ | βόηθα ν' ανέβω τη σκάλα. | Μα κει στη σκάλα την πλατιά | και των δακρύων τη σκάλα | τέτοια βοήθεια είναι βρισιά | τέτοια σπλαχνιά είν’ κατάρα. | Ο Εβραίος πέφτει στο σκαλί | και κοκκινίζει η σκάλα | κι εσύ λεβέντη μου έλα εδώ | βράχο διπλό κουβάλα. | Παίρνω διπλό, παίρνω τριπλό | μένα με λένε Αντώνη | κι αν είσαι άντρας, έλα εδώ | στο μαρμαρένιο αλώνι.

03. Ο δραπέτης Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Ο Γιάννος Μπερ απ’ το βοριά | το σύρμα δεν αντέχει. | Κάνει καρδιά, κάνει φτερά, | μες στα χωριά του κάμπου τρέχει. | "Δώσε, κυρά, λίγο ψωμί | και ρούχα για ν’ αλλάξω. | Δρόμο να κάνω έχω μακρύ, | πάν’ από λίμνες να πετάξω." | Όπου διαβεί κι όπου σταθεί | φόβος και τρόμος πέφτει. | Και μια φωνή, φριχτή φωνή | "κρυφτείτε απ’ τον δραπέτη". | "Φονιάς δεν είμαι, χριστιανοί, | θεριό για να σας φάω. | Έφυγα από τη φυλακή | στο σπίτι μου να πάω." | Α, τι θανάσιμη ερημιά | στου Μπέρτολτ Μπρεχτ τη χώρα. | Δίνουν το Γιάννο στους Ες-Ες, | για σκότωμα τον πάνε τώρα.

04. Άμα τελειώσει ο πόλεμος Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Κορίτσι με τα φοβισμένα μάτια | κορίτσι με τα παγωμένα χέρια, | άμα τελειώσει ο πόλεμος | μη με ξεχάσεις. | Χαρά του κόσμου, έλα στην πύλη | να φιληθούμε μες στο δρόμο | ν’ αγκαλιαστούμε στην πλατεία. | Κορίτσι με τα φοβισμένα μάτια | κορίτσι με τα παγωμένα χέρια, | άμα τελειώσει ο πόλεμος | μη με ξεχάσεις. | Στο λατομείο ν’ αγαπηθούμε | στις κάμαρες των αερίων | στη σκάλα, στα πολυβολεία. | Κορίτσι με τα φοβισμένα μάτια | κορίτσι με τα παγωμένα χέρια, | άμα τελειώσει ο πόλεμος | μη με ξεχάσεις. | Έρωτα μες στο μεσημέρι | σ’ όλα τα μέρη του θανάτου | ώσπου ν’ αφανιστεί η σκιά του. | Κορίτσι με τα φοβισμένα μάτια | κορίτσι με τα παγωμένα χέρια, | άμα τελειώσει ο πόλεμος | μη με ξεχάσεις.

05. Το εκκρεμές Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Ήρθα σαν το γλάρο | στην ακρογιαλιά | ήρθα να σε πάρω | μ’ εκατό φιλιά. | Είν’ η ζωή με τ’ όνειρο δεμένη. | Έλα κι εσύ, χαρά μας περιμένει. | Στ’ όμορφο ταξίδι | και τ’ αλαργινό | έχω για στολίδι | τον Αυγερινό. | Είν’ η ζωή με τ’ όνειρο δεμένη. | Έλα κι εσύ, χαρά μας περιμένει. | Τα φτερά μου ανοίγω | βόηθα με κι εσύ | φτάνουμε σε λίγο | στ’ άσπρο μας νησί. | Είν’ η ζωή με τ’ όνειρο δεμένη. | Έλα κι εσύ, χαρά μας περιμένει.

06. Τ’ όνειρο καπνός Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Έσπειρα στον κήπο σου χορτάρι | να 'ρχονται το βράδυ τα πουλιά | τώρα ποιο φεγγάρι σ' έχει πάρει | κι άδειασε τού κόσμου η αγκαλιά | Στης νύχτας το μπαλκόνι | παγώνει ο ουρανός | κι είν' η αγάπη σκόνη | και τ' όνειρο καπνός | Κύλησαν τα νιάτα στο ποτάμι | κι έγινε ο καιρός ανηφοριά | Ήμουνα στον άνεμο καλάμι | κι ήσουνα στην μπόρα λυγαριά

07. Κουράστηκα να σε κρατώ Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Κουράστηκα να σε κρατώ, πόνε, από το χέρι | το δρόμο να βαδίζουμε μαζί χωρίς χαρά | να 'χουμε για παρηγοριά ένα θλιμμένο αγέρι | πουλιά που τα 'δειρ' η βροχή και χάσαν τα φτερά. | Κάνε φωνή μου υπομονή, τραγούδι μου κρατήσου | ξέχασε την παλιά πληγή και παίξε την ψυχή σου. | Βαρέθηκα τον πόνο μου να μου μιλάει για πόνο | δεν την αντέχω τη φωνή να λέει για την πληγή | να μου μιλάει για συμφορά και για τον πόνο μόνο | για τη μεγάλη ώρα μας που θα μας πάρει η γη.

08. Στου κόσμου την ανηφοριά Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μες στη ζωή περπάτησα | κι είχα τον ήλιο προίκα. | Μόνο που φως δεν κράτησα | παρηγοριά δεν βρήκα. | Στου κόσμου την ανηφοριά | μου στήσανε καρτέρι | κι ήταν ο φίλος πυρκαγιά | ο αδερφός μαχαίρι. | Πήρα δροσιά και πότισα | τα μαραμένα στήθη | μόνο η καρδιά που ρώτησα | ποτέ δε μ' αποκρίθη.

09. Ο ίσκιος έπεσε βαρύς Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Γεράσιμος Σταύρου
O ίσκιος έπεσε βαρύς στο κάθε μας δρομάκι | να τραγουδήσεις δεν μπορείς, σε πνίγει το μεράκι | να τραγουδήσεις δεν μπορείς, σε πνίγει το μεράκι | Κλειστά τα σπίτια σκοτεινά οι τοίχοι ραγισμένοι | μα η καρδιά που αγρυπνά χωρίς χαρά δε μένει | Μαράθηκε το γιασεμί και στέρεψε η βρύση | πικρό για όλους το ψωμί κι ο ήλιος πάει να σβήσει | πικρό για όλους το ψωμί κι ο ήλιος πάει να σβήσει | Κλειστά τα σπίτια σκοτεινά οι τοίχοι ραγισμένοι | μα η καρδιά που αγρυπνά χωρίς χαρά δε μένει

10. Πήρα τους δρόμους τ’ ουρανού Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Να 'χα δυο χέρια, δυο σπαθιά | να σε σκεπάσω αγάπη μου | να μη σ' αγγίζει ο πόνος. | Να 'μουν αητός, να 'χα φτερά | για να σε πάρω μακριά | να μη σε βρίσκει ο χρόνος. | Έφυγ' η μέρα μας πικρή | κι άρχισε να βραδιάζει, | μες στο τραγούδι το αίμα μου | κόμπο τον κό-, κόμπο τον κόμπο στάζει. | Πήρα τους δρόμους τ' ουρανού | τα σύννεφα κυνήγησα | μίλησα με τ' αστέρια. | Έψαξα νότο και βοριά | για να σου φέρω τη χαρά | μα έμεινα μ' άδεια χέρια. | Έφυγ' η μέρα μας πικρή | κι άρχισε να βραδιάζει, | μες στο τραγούδι το αίμα μου | κόμπο τον κό-, κόμπο τον κόμπο στάζει.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης