Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Οδός Νεφέλης 88





















01. Προσευχή Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Δώσ' μου ένα σύνορο να περπατώ | Δώσ' μου ένα όνομα να μη χαθώ | Δώσ' μου ένα όνειρο να κρατηθώ | Δώσ' μου ένα όραμα ν' αντισταθώ | Δώσ' μου ένα παιδί να εξομολογηθώ | Δώσ' μου ένα φιλί να πλύνω το κακό | Ξύπνησέ με το πρωί μ'ένα σκοπό | Που να λέει χαλάλι στη ζωή που ζω

02. Μινοράκι Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Σ' ένα μινοράκι σ' έβαλα κρυφά | πάλι η μουσική θα κάνει θαύματα | γιατί σε θέλω. | Της ψυχής μου ο ήχος είναι αυτός που ακούς | σε παραπλανώ με στίχους ψεύτικους | γιατί σε θέλω. | Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου | σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου | ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου | κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο. | Το τραγούδι μου γλυκό λυπητερό | Καρυάτιδα να γίνω δεν μπορώ | για να με θέλεις. | Μια φωτογραφία μου παλιά κρατάς | δεν της μοιάζω πια γι αυτό δε μ'αγαπάς | αχ δε με θέλεις. | Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου | σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου | ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου | κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο. | Χίλιες νύχτες κι άλλες τόσες σ'αγαπώ | με θυμό με τρέλα με παράπονο | πόσο σε θέλω. | Μες στο μινοράκι κλείστηκα και γω | στης μειοψηφίας το μικρόκοσμο | γιατί σε θέλω. | Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου | σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου | ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου | κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο.

03. Οι φίλοι Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Πρόσεχε, πρόσεχε παιδί μου πως μιλάς | και προπαντός σε μας που σ' αγαπάμε | δύο φιλαράκια έκανες και θέλεις να τα φας | αφού όταν το σκας αλλού κοιτάμε | Πρόσεχε, πρόσεχε παιδί μου πως μιλάς | και προπαντός σε μας που σ' αγαπάμε | Τους φίλους τους διαλέγουμε | γι' αυτό δεν τους παιδεύουμε | τα μυστικά μας λέμε | κι εμείς ερωτευτήκαμε | αλλά δε τρελαθήκαμε | τους φίλους δεν τους καίμε | κι εμείς ερωτευτήκαμε | αλλά δε τρελαθήκαμε | τους φίλους μας δεν καίμε | Μίλα μας, μίλα μας γιατί μας αγαπάς | τι κρύβεσαι από μας κι απ' τη σκιά σου | δύο φιλαράκια έκανες και θέλεις να τα φας | για πρόσεξε μην έρθει κι η σειρά σου | Μίλα μας, μίλα μας γιατί μας αγαπάς | για πρόσεξε μην έρθει κι η σειρά σου | Τους φίλους τους διαλέγουμε | γι' αυτό δεν τους παιδεύουμε | τα μυστικά μας λέμε | κι εμείς ερωτευτήκαμε | αλλά δε τρελαθήκαμε | τους φίλους δεν τους καίμε | κι εμείς ερωτευτήκαμε | αλλά δε σκοτωθήκαμε | τους φίλους μας δεν καίμε

04. Το νου μου εσυγύρισα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Εγώ δε θέλω τίποτα | Εγώ δε ζω ανύποπτα | Τη μοναξιά μου. | Γελάω στο μεγαλείο σου | Το τυχερό λαχείο σου | Το αίσθημά μου. | Ο χρόνος πάντα σέβεται | Αυτόν που ονειρεύεται | Ποιος δεν το ξέρει | Κι ο πόνος πάντα χαίρεται | Μ' αυτόν που ερωτεύεται και υποφέρει | Γι' αυτό καλά του φέρεται. | Εγώ τον κόσμο γύρισα | Το νου μου εσυγύρισα με λίγη τρέλα. | Εσύ να δούμε πού θα πας | Με τα λεφτά που κουβαλάς | Χωρίς κοπέλα.

05. Δεκατρείς φωτιές Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Θ' ανάψω δεκατρείς φωτιές | Μια και δε φάνηκε απόψε το φεγγάρι | Κι ο πιο παλιός μου αμανές | Απ' το βαθύ σου ύπνο θα 'ρθει να σε πάρει. | Και στη δωδέκατη φωτιά | Όλα τα ρούχα που φοράς θα κάψω φως μου | Κι από το στήθος μου βαθιά | Θα βγει λυγμός ν' ανάψει | Τις φωτιές του κόσμου. | Να μην αργήσεις | Κι όταν ξυπνήσεις | Τη φλόγα της καρδιάς | Έλα να σβήσεις | Να μην αργήσεις | Κι όταν μ' αφήσεις | Να τάξεις της φωτιάς | Πως θα γυρίσεις. | Θ' ανάψω δεκατρείς φωτιές | και θα διαλέξω το αστέρι που σου μοιάζει | Θα πω στη νύχτα τρεις φορές | Το όνομά σου με παράπονο και νάζι | Κι από τον ύπνο σου θα βγεις | Θ' ακολουθήσεις το τραγούδι της ψυχής μου | Σ' ένα άλλο όνειρο θα μπεις | Αυτό που διάλεξε ο νοτιάς και το κορμί μου

06. Ψυχές και σώματα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Στην προηγούμενη ζωή μου είχα φτάσει | Να σ΄ αγαπήσω, να σε νιώσω, να σε βρω | Κι ύστερα απ΄ αυτό μ΄ είχες καταδικάσει | Ως την επόμενη ζωή να σ΄ αγαπώ | Γι αυτό κι εγώ ξαναγεννήθηκα μικρό μου | Τι σημασία έχει από ΄δω κι εμπρός | Αν θα ΄σαι εσύ που θα ορίζεις τ΄ όνειρο μου | Ή θα ΄ναι μοίρα χωριστή του καθενός | Ψυχές και σώματα στο χρόνο γυρνάνε | Αλλάζουν ονόματα και πάλι απ΄ την αρχή | Η μοίρα τώρα από κοντά σου δε με παίρνει | Τίποτα δε νικάει πια το παρελθόν | Κι όλο μια άγνωστη φωνή με γυροφέρνει | Μου λέει τα μάτια μη σηκώνεις απ΄ αυτόν | Αυτός ο άνθρωπός θα σε καταδιώκει | Σαν ενοχή που δεν ξεπλήρωσες ποτέ | Κι αν στην επόμενη ζωή του πεις το Όχι | Πάλι μπροστά σου θα τον βρεις θέλεις δε θες. | Ψυχές και σώματα στο χρόνο γυρνάνε | Αλλάζουν ονόματα και πάλι απ΄ την αρχή

07. Πανσέληνος Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Στην μέση ενός μικρού σπιτιού που 'χω νοικιάσει | το γέλιο ενός μωρού παιδιού με έχει αγκαλιάσει. | Τα ζήτησα όλα απ' τη ζωή μου, τα πλήρωσα με τη ψυχή μου | να έχει ένα τόπο η καρδιά πριν να γεράσει... | Έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία | είναι αλλιώτικη η σιωπή χωρίς παρέα. | Δεν νοιώθω θλίψη, μα μου ΄χει λείψει | το κοριτσάκι αυτό που αγάπησες τυχαία. | Δεν νιώθω θλίψη, μα μου 'χει λείψει | το λάγνο ψέμα σου, που τα 'κανε όλα ωραία. | Είναι σκληρό για μια γυναίκα να 'ναι μόνη | στο λέω τώρα που η αλήθεια δεν θυμώνει. | Όση και να 'ναι η δύναμή μου, θέλω έναν άνθρωπο μαζί μου | Η μοναξιά στήνει παγίδες και πληγώνει... | Μα έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία | το σπίτι μου έρημο μα κάνουμε παρέα. | Δεν νοιώθω θλίψη, μα μου 'χει λείψει | το κοριτσάκι αυτό που αγάπησες τυχαία. | Δεν νοιώθω θλίψη, μα μου 'χει λείψει | το λάγνο ψέμα σου, που τα 'κανε όλα ωραία.

08. Γλυκειά συνωμοσία Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Μια γλυκιά συνωμοσία | Η καρδιά κι η φύση μου | Στήσανε για να σε κλείσουν | Στα ψηλά τα τείχη μου | Σκύβεις λύνεις τα κορδόνια | Μ' ανοιχτό πουκάμισο | Και η αύρα σου με στέλνει | Μέχρι τον παράδεισο. | Τυχερό κι άτυχο πλάσμα | Στη ζωή την άχαρη | Αχ του φύλου μας το χάσμα | Το 'στρωσα με ζάχαρη. | Όταν σε γεννάω πεθαίνω | Κι όταν σ' ερωτεύομαι | Απ' τη φλόγα που με καίει | Πάλι ανασταίνομαι. | Τρέμω στον κρυφό σου πόθο | η φτωχή καμιά φορά | μα για την ντροπή που νιώθω | μ' αγαπάς παράφορα | Τυχερό κι άτυχο πλάσμα | Στη ζωή την άχαρη | Αχ του φύλου μας το χάσμα | Το 'στρωσα με ζάχαρη.

09. Σύννεφα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης | Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης & Γαβριήλ Δροσινός
Σύννεφα σταχτόμαυρα βαριά αργοκυλάνε | Τριγύρω στον ορίζοντα | και να ‘ξερα πού πάνε. | Να σου ‘στελνα ένα δάκρυ της ματιάς μου | Μια στάλα απ' το αίμα της καρδιάς μου | Κι ύστερα ας πεθάνω. | Ζωή χωρίς αγάπη | Εγώ τι να την κάνω.

10. Στις δώδεκα Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Στις δώδεκα ακριβώς ήρθες πάλι | Σαν άνεμος καυτός σαν τη ζάλη | Και με σήκωσες | Με ξεσήκωσες. | Στις δώδεκα και πέντε είχες φύγει | Και πάλι η μοναξιά με τυλίγει | Σαν δε ντρέπεσαι | Δε με σκέφτεσαι. | Στις δωδεκάμισι τη μπλούζα σου φορώ | Και μόλις σε μυρίζω όλα στα συγχωρώ | Και συ, να, γελάς, | Με τους άλλους πας. | Την πόρτα ξεκλειδώνω μες στο άχτι μου | Να 'ρθεις και να χωθείς στο κρεβάτι μου | Και πριν κοιμηθώ | Να σου υποταχθώ

11. Οι άντρες περνούν, μαμά Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Francois Bernheim | Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου & Didier Barbelivien
Οι άντρες περνούν, μαμά. | Μου στέλνουν πάντα καρτ-ποστάλ | Από νησιά, μαμά. | Κι είναι πολύ συχνά, | Μποέμ αρτίστες, μουσικοί | Αμήχανα παιδιά. | Οι άντρες περνούν, μαμά. | Προσφέρουν δώματα με θέα | Σε βαθειά νερά. | Τους νιώθω μυστικά, | Να επιθυμούν ωκεανούς | Μα πάει η καρδιά ρηχά. | Οι άντρες περνούν, μαμά. | Πώς θα 'θελα να φέρω κάποιον | λίγο πιο κοντά. | Μ' αυτοί περνούν, μαμά, | Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά. | Οι άντρες περνούν, μαμά. | Αστέρια που αφήνουν ίχνη | οι νύχτες του έρωτα. | Με βία που ζητά, | Ενός αδέσποτου παιδιού | Να κλέψει την καρδιά. | Οι άντρες περνούν, μαμά. | Πώς θα 'θελα να φέρω κάποιον λίγο πιο κοντά. | Μ' αυτοί περνούν, μαμά. | Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά. | Οι άντρες περνούν, μαμά. | Μ'ένα χαμόγελο που μοιάζει με γκριμάτσα πια. | Κι αφού χτυπούν, μαμά, | Μ' αφήνουν με τα όνειρά μου, | Μόνη μου ξανά. | Οι άντρες περνούν, μαμά. | Τί θα κερδίσω αν φέρω κάποιον | Λίγο πιο κοντά. | Αφού περνούν, μαμά | Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.

12. Ο άνθρωπος του κάβου Τραγούδι: Χάρις Αλεξίου
Μουσική: Χάρις Αλεξίου | Στίχοι: Χάρις Αλεξίου
Πάνω σ' ένα μαύρο κάβο είν' το σπίτι του | μοναχός συντροφεμένος απ' τη λύπη του | Ήταν νέος, ήταν γέρος δε θυμάμαι πια | μα θυμάμαι πως μιλούσε μόνο στα πουλιά | Και κανένας δεν τον είχε κάνει φίλο του | πάντα μοναχός γυρνούσε με το σκύλο του | Κι όπως μάζευα κοχύλια κι άσπρα βότσαλα | ήρθαν κι έκατσαν κοντά μου δυο γλαρόπουλα | Μου 'παν να τον πλησιάσω που 'μαι μοναχή | να του φτιάξω μιαν αγάπη να μιλάει γι' αυτή | Μα η δικιά μου η αγάπη είναι η θάλασσα | για μοναδική μου φίλη την εκράτησα | Να μου τραγουδήσει πάλι την παρακαλώ | μήπως την ακούσει κι έρθει μέχρι το γιαλό. | Η μανούλα μου η γοργόνα η Μαγδαληνή | να της πω να του χαρίσει πάλι τη φωνή | Να μου πει τα μυστικά του και τα λάθη του | που τον κρύψαν απ' τους φίλους κι απ' τα πάθη του | Κι ύστερα να πλύνω τ' άστρα να του φέξουνε | νά 'ρθει πριν φανούν οι γλάροι κ' με κλέψουνε. | Πάνω σ' ένα μαύρο κάβο όλη μου η ζωή | να μετράω τους πειρατές της κάθε χαραυγή | Και η μάνα μου δε βγαίνει κι ούτε φαίνεται | το τραγούδι μου στο κύμα μέσα πνίγεται | Την αγάπη να διαλέξω ή τη θάλασσα | απ' τις δύο ποια με πονάει δε λογάριασα | Κι έτσι ανάμεσα στις δύο τώρα αφήνομαι | μα καμιά δεν είναι δικιά μου και μαραίνομαι | Πάνω σ' ένα μαύρο κάβο όλη μου η ζωή | να μετράω τα όνειρα της κάθε χαραυγή

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης