Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Μήπως ζούμε σ' άλλη χώρα;





















01. Κόσμε άσωτε Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Κόσμε μόρτη, κόσμε αλήτη | κόσμε, κόσμε άσωτε, | δεν σε νοιάζει ποιος πονάει | κι έχεις και σε κυβερνάει | τον εκάστοτε. | Κόσμε άσωτε. | Κόσμε, δεν παραγνωρίζω | πόσοι, πόσοι αισθάνονται. | Μα όσοι βλέπουν εξουσίες | μες στις χάρτινες αξίες | σε φαντάζονται. | Κόσμε άσωτε. | Κόσμε, ήρθα και σε βρήκα | μέσα, μέσα στο ποτέ | κι είχες την ορφάνια σπίτια | κι είχες το μηδέν γι' αλήθεια | και το κάποτε. | Κόσμε άσωτε.

02. Μήπως ζούμε σ’ άλλη χώρα; Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μήπως ζούμε σ' άλλη χώρα | και δεν το γνωρίζουμε | και με φως και με αγέρα | τις αγάπες χτίζουμε; | Κάτι τέτοιο θα συμβαίνει | και δεν γονατίζουμε. | Μήπως ζούμε σ' άλλη χώρα | που δεν φανταζόμαστε; | Μήπως είμαστε παγώνια | και δεν το σκεφτόμαστε; | Κάτι ασφαλώς συμβαίνει | και αλλιώς φαινόμαστε. | Μήπως ζούμε σ' άλλη χώρα | κι όλα μας τα χάσαμε | κι έτσι εξηγείται τώρα | στο μηδέν που φτάσαμε; | Κάτι πρέπει να συμβαίνει | που δεν εξετάσαμε.

03. Το σαράκι Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μην το λες και μην το δείχνεις | το σαράκι της ψυχής | γιατί κάπου αν ξεχωρίσεις | δεν στο συγχωρεί κανείς. | Της καρδιάς σου το σαράκι | μην το βλέπεις σαν εχθρό. | Ίσως να συμβεί κι εσένα | στην πληγή να βρεις γιατρό. | Αν θα μοιάσεις και μ' εκείνους | που έζησαν νομοταγείς, | μια ζωή χωρίς κινδύνους | θα περάσεις μες στη γης.

04. Με τη ζυγαριά στο χέρι Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Την καρδιά μου να μπορούσα | να σου την ταχυδρομούσα. | Να στη στείλω συστημένη | να διαβάσεις τι συμβαίνει. | Με τη ζυγαριά στο χέρι | μού ’στησες κρυφό καρτέρι. | Λες και της καρδιάς τα φύλλα | είναι βύσσινα και μήλα. | Τι καρδιά κακούργου νά ’χα | είκοσι χρονών μονάχα. | Και το λες όπου γυρίζεις | και μου το καταλογίζεις.

05. Στου κάτω κόσμου την αυλή Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Στου κάτω κόσμου την αυλή | Και σ’ ένα πηγαδάκι | Που πίνει δάκρυ το πουλί | Κι ο κόσμος το φαρμάκι, | Ένα παιδί τραγούδησε | Ένα παλικαράκι; | Ήταν η αγάπη σου | Ένα μακελειό | Και στην αγκαλιά σου μέσα | Το κρυφό σχολειό. | Στου κάτω κόσμου τα σκαλιά | Και δίπλα σε μια βρύση | Φυτέψανε πορτοκαλιά | Και βγήκε κυπαρίσσι, | Για ένα παιδί που πέρασε | Και που είχε τραγουδήσει; | Ήταν η αγάπη σου | Ένα μακελειό | Και στην αγκαλιά σου μέσα | Το κρυφό σχολειό.

06. Στην άκρη του παραδείσου Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Στην άκρη του παράδεισου | περνούσες μεσημέρι | κι απ' τη φωτιά της κόλασης | σ' απλώσανε το χέρι. | Και σου ζητούν λίγη δροσιά | να βρέξουνε τα χείλια | γιατί είναι πιο ξερή η καρδιά | κι απ' τα ξερά τα φύλλα. | Εγώ ήμουν που σου ζήτησα | νερό και να δροσίσω. | Και μήτε φύλλο πράσινο | μού 'δωσες να μυρίσω. | Στην άκρη του παράδεισου | μέσα στη γειτονιά του | σε ρώτησε ένας άγνωστος | τι γράφουν τα χαρτιά του. | Και τού 'πες πως κληρώθηκε | τον πόνο στη ζωή του | να βλέπει τον παράδεισο | από την κόλασή του.

07. Στο μπαρ Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Στο μπλόκο που έγινε στο μπαρ | σε πήραν μ' άλλους δεκατρείς | δάκτυλος οπωσδήποτε, | κατηγορίας σοβαρής. | Ένοχοι όλοι και ύποπτοι | κι ας είσαστε ανύποπτοι. | Μα όταν σε ψάξαν για να βρουν | εκείνα που όλα τ' αναιρούν | και σε τυλίγαν σαν κλωστή | κατηγορία να στηριχτεί | μες στις ραφές σου του παλτού | βρήκαν κομμάτια ουρανού. | Και σαν νεκρό σ' ορθοσκοπούνε | χρυσάφια της ψυχής να βρούνε. | Είσαι ένας ένοχος λοιπόν | με σκοτεινό το παρελθόν | και στο 'χα πει και σ' είχα συμβουλέψει: | Καρφώσου στην καρέκλα του σπιτιού σου. | Χαρτιά να τρως που γράφτηκαν με σκέψη, | κι όχι να θες τη λευτεριά του εαυτού σου. | Στο μπλόκο που έγινε στο μπαρ | σου σκίσανε και το μπουφάν | κι έζησες μια παράσταση | με τα διότι και τα αν. | Ήταν κι αυτό μια εκτόνωση | στη μαύρη σου απομόνωση. | Κι όταν σε γδύναν να σε ψάξουν | γραμμάρια ζωής ν' αλλάξουν | βρήκαν στις τσέπες σου φιλιά, | πηγάδια, βρύσες και πουλιά | και στο μυαλό σου τα τοπία | που έχει κάθε ουτοπία. | Σαν χιόνι πέφταν μουσικές | και οι ολόχρυσες βροχές. | Είσαι ένας ένοχος λοιπόν | με λερωμένο παρελθόν.

08. Ζούσα μια χάρτινη ζωή Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Ζούσα μια χάρτινη ζωή | κι άναψα σπίρτο μια στιγμή | να κάψω ένα γράμμα. | Μα πήρε σπίθες η ζωή | και λαμπαδιάσαμε μαζί | κι αρχίσαμε το κλάμα. | Ζούσα μια χάρτινη ζωή | τσαλακωμένη και πικρή | χωρίς πολλές ελπίδες. | Μα η μεγάλη η ζημιά | ήρθε από σένα μια βραδιά | που μού 'στησες παγίδες. | Ζούσα μια χάρτινη ζωή | που σαν τσιγάρο είχε καεί | και το πετάς στο δρόμο. | Ώσπου αποφάσισα κι εγώ | να δραπετεύσω και να ζω | χωρίς δεσμά και νόμο.

09. Μια γυναίκα που είναι μόνη Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μια γυναίκα που είναι μόνη | μην την λυπηθείς ποτές | ξέρει ποια είναι τα όριά της | και μετρά τη μοναξιά της | με το αύριο και το χθες. | Μια γυναίκα που είναι μόνη | θέμα είναι σοβαρό | κι αν ζητάει ελεημοσύνη | με αξιοπρέπεια δίνει | κάποιο της ευχαριστώ. | Μια γυναίκα που διαλέγει | μες στη λησμονιά να ζει, | μη θαρρείς πως θα λυγίσει | και μες στη ντροπή θα ζήσει | πουθενά δε θα χαθεί.

10. Τώρα στα ογδόντα έξι Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Τό 'να πόδι πάνω στ' άλλο | και στο στήθος συννεφιά | κι η φωτογραφία δείχνει | φόντο την Αγιά-Σοφιά. | Τώρα στα ογδόντα έξι | δίχως σπίτι και σκεπή | σ' άνθρωπο δε λες μια λέξη | κι όλα τά 'χεις για ντροπή. | Και μιλάς με τους αγγέλους | μήπως κάπου και σταθείς | μήπως πάρεις διορία | και δεν πας να σκοτωθείς. | Στα βουνά της Αλβανίας | με τσιγάρο σέρτικο | σ' έχω μια φωτογραφία | με ένα γέλιο ψεύτικο.

11. Είναι φτωχό το μαγαζί Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Είναι φτωχό το μαγαζί | κι εσύ ένα ρεμάλι | λες και μας μοίρασαν μαζί | νά 'χουμε φόδρα τη ζωή | και να γελούν οι άλλοι. | Φοράς κοστούμι ψευτομπλέ | και σαν χαρτί τριμμένο | κρίμα που νόμισες καλέ | πως θά 'παιζες με το βαλέ | παιχνίδι μιλημένο. | Είναι φτωχό το μαγαζί | κι είναι σημαδεμένο. | Σε ξέρουν όλοι από χτες | κι από προχτές κι αντίπροχτες | και σ' έχουν ξεγραμμένο.

12. Εμάλωσα με τη ζωή Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Εμάλωσα με τη ζωή | που ήταν για μένα αληθινή | κι ας ήταν μητριά μου. | Κι αυτό γιατί πολλές φορές | δυο λέξεις μού 'πες τρυφερές | κι έχασα τη σειρά μου. | Εμάλωσα με τη ζωή | που δεν καθότανε στιγμή | για να τη ζωγραφίσω. | Κι άλλαζε ρούχα και μορφές | κι έβαζε μάσκες και μπογιές | για να μην τη γνωρίσω. | Εμάλωσα με τη ζωή | που μ' έβλεπε σαν την ντροπή | κι άσκημα μου μιλούσε. | Εγώ που είχα ένα κορμί | και καφενές δεν τό 'χε δει | και κείνη το γελούσε.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης