Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Φορτηγό


Ο Διονύσης Σαββόπουλος σε τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου

Τα τραγούδια και οι στίχοι τους:

01. Οι μάγοι Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Σε μια στιγμή ανάβουν τα φώτα | κι η μουσική μας φέρνει τους μάγους στη σκηνή. | Αρχίσαν πάλι τ' αστεία οι παλιάτσοι | κι ο σχοινοβάτης ιδρώνει, ιδρώνει στο σχοινί. | Τόση ομορφιά δεν είδες πουθενά, | τους μάγους, τους παλιάτσους με τα κόκκινα σκουφιά. | Σαν βγαίνουν στη σειρά ξεφαντώνουν τα παιδιά | και μέσα απ' το καπέλο βγαίνουνε χίλια πουλιά. | Όταν μια μέρα και συ θα δακρύσεις | την ώρα που ο μάγος θριαμβεύει στη σκηνή, | καθώς σε κοροϊδεύει ο παλιάτσος | και το ταμπούρλο οργιάζει και κλαίει το βιολί. | Τότε τη δική μου θα νιώσεις την ψυχή | που κάθε βράδυ γίνεται λατέρνα σε γιορτή. | Του τσίρκου τους ανθρώπους ανταμώνει στη σκηνή, | μαζί τους υποκρίνεται για σένα θεατή.

02. Η Ζωζώ Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Κάποια βραδιά σ' ένα χωριό | φτάνει στην πόλη η Ζωζώ | με φορτηγό περαστικό | Κι από την πρώτη τη βραδιά | παλικαράκι στην ουρά κρατάει σφιχτά | πέντ' έξι τάλιρα προικιά | Ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ | Γιατί ένα βράδυ σκοτεινό | την πιάσαν έξω απ' το χωριό | της σπάσανε τα δόντια με κλωτσιά | της πήραν ρούχα και λεφτά | ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ | Σε συμβουλεύω για καλό | μην κοροϊδεύεις τη νταρντάνα τη Ζωζώ | προτού αλλάξω σκηνικό | Και ποιος γυρίζει να τη δει | είναι φτωχιά, είναι χαζή | κι όμως μπορεί να καταστρέψει ένα παιδί | Ήταν λεβεντιά ο φίλος μας, ο γιος του παπά | κι αυτή του πήρε τα μυαλά | Κοντά της ένα μαρτύριο η ζωή | βρωμιά, κρασί και φυλακή | κι αυτός στο τέλος πια θα τρελαθεί | θ' αυτοκτονήσει, θα γενεί στην πόλη νταβατζής | αξίζει η Ζωζώ, ό,τι κι αν πεις

03. Η μαϊμού Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Η μουσική σκωπτική, | πεταχτή λαχανιασμένη. | Πήδα, πήδα μαϊμού | φουκαριάρα μαϊμού γερασμένη. | Αϊ λατέρνα, | αϊ καρδιά ακόμη | ένα τραγούδι. | Ω ,ω, Ω, ω, Ω, ω, ω | δεν έχει τέλος | αυτό το πανηγύρι | χόρεψε τώρα | γύφτισσα καρδιά. | Γι αυτό το σκοπό | που βρωμάει παζάρι | και καπνό. | Γι αυτή γι αυτή την μαϊμού | που υποκλίνεται μετά | το χορό. | Άλλη μια κι άλλη μια | χειροκροτήστε άλλη μια, | Ευχαριστώ, ευχαριστώ. | Ω ,ω, Ω, ω, Ω, ω, ω | δεν έχει τέλος | αυτό το πανηγύρι | χειροκροτήστε άλλη μια. | Ευχαριστώ

04. Το μπουλούκι Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Με δύο δίφραγκα, δίφραγκα για τους μεγάλους | και δίφραγκο, δίφραγκο για τους φαντάρους | και τα παιδιά φτάσανε σήμερα, σήμερα, φτάσανε | λυγίζουν σίδερα, σίδερα τρώνε καρφιά. | Το μπουλούκι φεύγει | κι άρχισε να πέφτει η βροχή | ο δικός σου πόνος | στο κατώφλι μόνος | σαν σκυλί.

05. Η συννεφούλα Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Είχα μια αγάπη, αχ καρδούλα μου, | που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλα μου. | Σαν συννεφάκι φεύγει ξαναγυρνάει | μ' αγαπά τη μια την άλλη με ξεχνάει. | Κι ένα βράδυ αχ καρδούλα μου | διώχνω ξαφνικά τη συννεφούλα μου. | Δεν αντέχω άλλο πια να με γελάει | μ' αγαπάει τη μια την άλλη με ξεχνάει. | Κι έρχεται ο Απρίλης αχ καρδούλα μου | να κι ο Μάης συννεφούλα μου. | Δίχως τραγούδι, δάκρυ και φιλί | δεν είναι άνοιξη φέτος αυτή. | Συννεφούλα, συννεφούλα να γυρίσεις σου ζητώ | και τριγύρνα μ' όσους θέλεις κάθε βράδυ. | Δεν αντέχω άλλο να 'μαι μοναχός | μ' αγαπάς τη μια κι ας με ξεχνάς την άλλη.

06. Το δέντρο Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Τη νύχτα αυτή | την λέμε εμείς φωτιά, | εσύ την είπες δέντρο | Οι μέρες που λαχτάρησες θα 'ρθουν, εσύ την είπες δέντρο | Πάντα σκεφτόμουν μια νυχτιά | πόσο μεγάλη μπορεί να 'ναι | και ρωτούσα οι στιγμές | όταν χάνονται που πάνε | κανείς δεν μου ‘πε, | θα βολευόμουν και με ψέμα | Τότε μου απάντησε ο χρόνος «δύσκολο το θέμα» | Κάποιοι δεν είδαν φωτιά, | άλλοι την νιώσαν στο πετσί τους | δεν βρίσκανε κλαδί, | άλλοι κλαδεύαν την ζωή τους | άλλοι με στάχτες | δώσανε φτερά στο παραμύθι | κι άλλοι του ονείρου | σαν να ζηλέψανε την λήθη | και ξαπλώσανε στου δέντρου την σκιά | και του τάξαν να ξυπνήσουν | όταν σβήσει η φωτιά | Μήπως εκεί σε γνώρισα, | μήπως εκεί σε είδα; | Παραμιλούσες σε μια ξένη | που την φώναζες πατρίδα | Θυμάσαι με τ' αύριο | που σου μύριζε φευγιό; | Ήμουν αγέννητος, τώρα έχω γιο | Αυτός γρήγορα ψηλώνει σαν φωτιά | κι ούτε ένα μέτρο | δεν μας μεγάλωσε το δέντρο | Τη νύχτα αυτή την λέτε εσείς φωτιά, κάποιος την είπε δέντρο | Οι μέρες που λαχτάρησε θα 'ρθουν, κάποιος την είπε δέντρο | Εγώ τη νύχτα την φαντάζομαι | πόρνη στολισμένη | Στρίγγλα, γυναίκα και συνάμα ερωμένη | να καμαρώνει μαζί του μες στο πλήθος | αφού του γιάτρεψε τελείως | πια το στήθος | Τώρα μιλούσε ο σοφέρ του | που οδηγούσε | κι έτσι στουκάρανε στο δέντρο | αφού αλλού κοιτούσε | Πήρε φωτιά η μηχανή κι η μόνη λύση | ήταν να πάρει ένα κλαδί | γρήγορα να την σβήσει | Πω, πω, ντροπή, | η εξέλιξη να ικετεύει | κάτι που μάλλον μοιάζει τώρα σαν να περισσεύει | Δεν είναι κρίμα ένα κλαδί να πάει απ' το δέντρο χαμένο | για κάτι που 'ναι ασφαλισμένο; | Τον είδα όμως και κάπου αλλού άλλο ένα βράδυ | να κάνει μπαμ μέσα στο πλήθος στο σκοτάδι | σινιέ ντυμένο κι ενώ καιγότανε το κέντρο | σαν να μου μύρισε το δέντρο | Τη νύχτα αυτή την λέμε εμείς φωτιά, εσύ την είπες δέντρο | Οι μέρες που λαχτάρησες θα 'ρθουν, εσύ την είπες δέντρο

07. Βιετνάμ, γιε, γιε Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι | πυρπόλησαν το ρύζι. | Στη Σαϊγκόν δεν μπόραγες να ζήσεις, | δε σου 'φτανε ο αέρας για να ζήσεις. | Τώρα, κρυμμένος στο ποτάμι, ανασαίνεις, | Φο-Μι-Τσιν, ανασαίνεις | με καλάμι. | Γιέ γιέ-γιέ γιέ.... | Ο καιρός θα 'ταν όμορφος στο δάσος | θα 'ταν όμορφος στο δάσος | αν δεν κουφαίνονταν τα φύλλα απ' τον κρότο, | αν δεν πάγωνε ο ήλιος απ' το κρότο. | Τα παιδιά αν δεν τρώγανε σκουπίδια, | τα αεροπλάνα αν δεν καίγανε καλύβια, | Γιέ γιέ-γιέ γιέ.... | Φο-Μι-Τσιν, τι θα 'κανες αλήθεια | τι θα 'κανες αλήθεια, | τα παιδιά αν δεν τρώγανε σκουπίδια, | τα αεροπλάνα αν δεν καίγανε καλύβια; | Α! το κορίτσι σου θα 'παιρνες για βόλτα | χέρι, χέρι, | στο δάσος για βολτίτσα χέρι, χέρι. | Γιέ γιέ-γιέ γιέ....

08. Ήλιε, ήλιε αρχηγέ Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Ήλιος κόκκινος ζεστός στάθηκε στην κάμαρά μου | Ξύπνησε όλη η πολιτεία κάτω απ' τα παράθυρά μου | Το παιδί πάει στο σχολειό του κι ο εργάτης στην δουλειά | πρωινά δυο μάτια ανοίγει όμορφη μια κοπελιά | Ήλιε κόκκινε αρχηγέ | δώσ' το σύνθημα εσύ | κι η χαρά ν' αναστηθεί | το σκοτάδι θα πεθάνει και θ' ανάψει η χαραυγή | Ο εργάτης βλαστημάει και τραβάει για τον σταθμό | να ο ήλιος ανεβαίνει σαν σημαία στον ουρανό | μπρος στης φάμπρικας την πύλη ο εργάτης σταματά | όμορφη η μέρα γνέφει κι απ' το ρούχο τον τραβά | Ε, ε σύντροφέ μου αχ τι κακό | μέρα μ᾿ ήλιο σαν κι αυτό | να την τρώει τ' αφεντικό | Σήκω ήλιε πιο ψηλά να σε δούνε τα παιδιά | δες χορεύει η κοπελιά με στεφάνι στα μαλλιά | τα παιδιά θα μεγαλώσουν θ' αγαπούν την κοπελιά | κι όλα τότε θα 'ν' δικά μας ήλιος, ουρανός, χαρά | Ε, ε σύντροφε ήλιε σε ρωτώ | το ποτήρι αν ξεχειλίσει τι θα γίνει τ' αφεντικό | Ε, ε μέρα μ᾿ ήλιο σαν κι αυτό | αλίμονο στ' αφεντικό.

09. Τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο, δυο Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Δυο, δυο, πέρασαν να’ τα, τα κορίτσια | Όλο ντρέπονται, ντρέπονται τα κορίτσια | Τα κορίτσια, τα κορίτσια, δύο, δύο βιαστικά | στρίβουν από τη γωνία για να μπουν στο σινεμά | Στέκουν πίσω από το τζάμι και ζητάνε παγωτό | τα κορίτσια που 'χουν γίνει δεκατέσσερα χρονώ | Σε λευκώματα όμορφα γράφουν τα κορίτσια | Πριν πλαγιάσουν κλείνουν, κλειδώνουν τα κορίτσια | Στον καθρέπτη κάθε βράδυ στα κρυφά | βλέπουνε να μεγαλώνουν μ' ένα φόβο στη καρδιά | Τη μαμά τους τη ρωτάνε κάθε μήνα μια φορά | τα κορίτσια που περνάνε δύο, δύο βιαστικά | Πόσα όμορφα βλέπεις τα κορίτσια | Πόσο άτυχα βλέπεις τα κορίτσια | Την ασχήμια των γονιών τους θα πληρώσουνε ακριβά | Κάποια μέρα σαν χαμένα θα σταθούν στην εκκλησιά | Η μαμά τους θα δακρύζει, συγγενείς, πεθερικά | Τα κορίτσια τα καημένα κι ούτε λέξη πια γι' αυτά

10. Τα πουλιά της δυστυχίας Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Ξέρω κάτι πουλιά | μαύρα πουλιά, πουλιά πικρά | πουλιά της δυστυχίας | ζουν σε χώρα συμφορά, | όπου αρρώστια κυβερνά | το αίμα και τη στάχτη | κι όταν στην πόλη κατεβεί το βράδυ, | κι αρχίζει ατέλειωτη η γριά βροχή, | φτάνουν στην πόλη τα πουλιά | στις στέγες στα παράθυρα | κι όνειρα ανθρώπων κλέβουν | τελειώνει όμως η βραδιά | σκούζουν και κλαίνε τα πουλιά | γυρνούν στην εξορία | και η βροχή καλή γιαγιά | καλλιεργεί ψιχαλιστά | τα ίδια παραμύθια | ό,τι καλό κι αν μου χαρίσετε | εγώ θα φύγω πάλι | γιατί αγαπώ κάτι πουλιά, | μαύρα πουλιά, πουλιά πικρά, | πουλιά της δυστυχίας.

11. Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μία η άνοιξη ένα το σύννεφο χρυσή βροχή | βροχή που χόρευε σε κάμπο ώριμο ως το πρωί | σαν στάχυα έλυσες πάνω στους ώμους μου χρυσά μαλλιά | σαν στάχυ χόρεψες σαν στάχυα αμέτρητα ήταν τα φιλιά | Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού | στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου | όταν θα 'χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει | θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ' την αρχή | Μία η θάλασσα ένας ο ήλιος της γλάροι λευκοί | ήλιος και θάλασσα γλυκό κορίτσι ζεστό πρωί | πρωί κι ορθάνοιξα τα δυο σου πέταλα μ' ένα φιλί | κι εσύ μου χάρισες όλη την άνοιξη σ' ένα κορμί | Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού | στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου | όταν θα 'χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει | θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ' την αρχή | Χθες ήταν έρωτας χθες ήταν σύννεφο χρυσή βροχή | χθες ήταν θάλασσα γλάρος που χόρευε με το πρωί | τώρα είναι η σιωπή τώρα είναι η λησμονιά κι ο χωρισμός | κι όλα τα αστέρια του θαρρείς πως έσβησε ο ουρανός | Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού | στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου | όταν θα 'χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει | θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ' την αρχή

12. Οι παλιοί μας φίλοι Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος | Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μη, μην το πεις | οι παλιοί μας φίλοι | μην το πεις | για πάντα φύγαν. | Μη, το μαθα πια | τα παλιά βιβλία, τα παλιά τραγούδια | για πάντα φύγαν. | Πέρασαν οι μέρες που μας πλήγωσαν. | Γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών. | Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει | τη δική σου μελαγχολία | κι έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις | με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις. | Πέρασαν για πάντα | οι παλιές ιδέες, οι παλιές αγάπες | οι κραυγές. | Γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών. | Όμορφη είναι αυτή η στιγμή, να το ξαναπώ | όμορφη να σας μιλήσω | βλέπω πυρκαγιές | πάνω από λιμάνια πάνω από σταθμούς | κι είμαι μαζί σας. | Όταν ο κόσμος μας θα καίγεται | όταν τα γεφύρια πίσω μας θα κόβονται | εγώ θα είμαι εκεί να σας θυμίζω | τις μέρες τις παλιές.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης