Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Σερενάτες





















01. Τα μάγια Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Στο Μόλυβο, στη Μυτιλήνη | θα βρω μια μάγισσα που λύνει | τα μάγια που σου έχουν κάνει | και την καρδιά σου έχουν μαράνει. | Κι όταν λυθούν τα μαύρα μάγια | κάτω απ' των άστρων την ανταύγεια | σ' ένα κοχύλι θα κλειστούμε | και στο βυθό θ' αγκαλιαστούμε. | Να μην μας δει ανθρώπου βλέμμα | γιατί τα μάγια σαν το αίμα | φεύγουνε και ξαναγυρνάνε | και την αγάπη τυραννάνε.

02. Ένα φεγγάρι αλλόκοτο Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Ένα φεγγάρι αλλόκοτο με βλέπει | σαν μάλαμα παλιό θαρρώ πως μοιάζει | και το στερνό μου τάλιρο στην τσέπη | θαμπώνεται, πονεί κι αναστενάζει. | Ένα φεγγάρι αλλόκοτο μου λέει | κι απόψε θ’ αγρυπνήσουμε αντάμα | ένα φεγγάρι αλλόκοτο που κλαίει | μαζί με της καρδιάς το μαύρο κλάμα. | Ένα φεγγάρι αλλόκοτο στους δρόμους | με παίρνει το κατόπι και μου γνέφει | κι ύστερα μ’ αγκαλιάζει από τους ώμους | και πάμε για τα στέκια σου στου Στρέφη.

03. Ένα τραγούδι αλλιώτικο Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Ένα τραγούδι αλλιώτικο | στο στήθος μου ζεσταίνω | τραγούδι ηπειρώτικο | π' ακούω και αρρωσταίνω. | Έχει για λόγια δυο σπαθιά | για μουσική μαχαίρια | και μια πληγή πολύ βαθειά | απ' τ' ακριβά σου χέρια. | Ένα τραγούδι έρωτα | που βαριαναστενάζει | κι όλο στα μάτια με κοιτά | και λέει πως μου μοιάζει. | Έχει για λόγια δυο σπαθιά | για μουσική μαχαίρια | και μια πληγή πολύ βαθειά | απ' τ' ακριβά σου χέρια.

04. Κάποτε θα 'ρθουν Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν | πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν | και πώς σε θένε | Έχε το νου σου στο παιδί, | κλείσε την πόρτα με κλειδί | ψέματα λένε | Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί, | λογάδες και γραμματικοί | για να σε πείσουν | Έχε το νου σου στο παιδί | κλείσε την πόρτα με κλειδί, | θα σε πουλήσουν | Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί | που θα 'χει σβήσει το κερί | στην καταιγίδα | Υπερασπίσου το παιδί | γιατί αν γλιτώσει το παιδί | υπάρχει ελπίδα

05. Σε ποια πελάγη Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Και πώς ν' αρχίσω απ' την αρχή | να βρω κουράγιο και ψυχή | και πάλι ν' αγαπήσω; | Και να χαρίσω μια καρδιά | πού 'χει νωπή τη μαχαιριά | κι όλο κοιτάζει πίσω; | Καλύτερα στην ερημιά | παρά ξανά μες στη φωτιά. | Με τι ψυχή να ονειρευτώ | σε ποια πελάγη ν' ανοιχτώ | για μια καινούρια αγάπη; | Όλα τα γκρέμισες εσύ | κι είμαι ένα έρημο νησί | και μέσα μου όλα στάχτη. | Καλύτερα στην ερημιά | παρά ξανά μες στη φωτιά.

06. Τέρμα η μιζέρια Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Είπα τέρμα η μιζέρια | κι άλλαξα στην πόρτα το κλειδί, | έβαλα στο όνειρο πανί | και φεύγω για τ' αστέρια. | Μια καινούργια αγάπη θα ζητήσω | όμορφη φευγάτη και τρελή | και με το γλυκό της το φιλί | τη δίψα μου θα σβήσω. | Είπα τέρμα πλέον η μιζέρια | μόνο η αγάπη είναι γιορτή | και με περιμένει στην στροφή | μ' ορθάνοιχτα τα χέρια.

07. Ερωτικό Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Φεγγάρι μου θαλασσινό | κορίτσι του Ιούλη | στης νύχτας το πεζούλι | κοιμόσουνα γυμνό. | Και μ' έδεναν στο σώμα σου | τα τρυφερά σου χέρια | και σμίγανε τ' αστέρια | με τον ωκεανό. | Φεγγάρι μου θαλασσινό | χαρά που 'χει πετάξει | σα ρούχο από μετάξι | το σώμα σου φορώ | Το σώμα που μου έμαθε | ως της ψυχής τα βάθη | όσα δεν μου 'χαν μάθει | το φως και τ' όνειρο.

08. Ήσουνα παράπονο Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Στο καθρέφτη μας κοιτώ | μήπως δω τα δυο σου μάτια | και στο στήθος μου κρατώ | τ' αναφιλητό. | 'Ησουνα παράπονο, ήμουνα βροχή | μια χουφτίτσα ουρανό είχα στην ψυχή. | 'Ησουνα παράπονο, ήμουνα βροχή | τώρα δίχως ουρανό θα 'μαι πιο φτωχή. | Στάλα-στάλα στο γυαλί | στάζει δάκρυ σα φαρμάκι | και η νύχτα η σιωπηλή | μοιάζει μ' απειλή. | 'Ησουνα παράπονο, ήμουνα βροχή | μια χουφτίτσα ουρανό είχα στην ψυχή. | 'Ησουνα παράπονο, ήμουνα βροχή | τώρα δίχως ουρανό θα 'μαι πιο φτωχή.

09. Με τα μαύρα σου τα μάτια Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Με τα μαύρα σου τα μάτια | μ' έβγαλες στον ουρανό | μού ‘δωσες φτερά και νιάτα | κι έναν ήλιο κόκκινο. | Έναν ήλιο σα μπαλόνι | που στα χέρια μου κρατώ | κι όλη μέρα με μαλώνει | άμα δεν σ' ονειρευτώ. | Με τα μαύρα σου τα μάτια | και το χάδι σου φτερό | μες στο σύννεφο περπάτα | κι έλα μου να σε χαρώ. | Να χαρώ την αγκαλιά σου | το γλυκό σου το φιλί | και ν' αγγίξω τη φωτιά σου | να με κάψεις πιο πολύ.

10. Αλάτι Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Στων τραγουδιών μου τα ταξίδια | θα βρεις λιμάνια και ακρωτήρια | που ανακαλύψαμε μαζί | Θα βρεις και τα τρελά φιλιά μας | που γράφανε στην αγκαλιά μας | «πάντα η αγάπη μας θα ζει» | Στων τραγουδιών μου τα συντρίμμια | θα βρεις μαλάματα κι ασήμια | απ' τον παλιό καλό καιρό. | Τότε που ήσουν η ζωή μου | το επιούσιο κορμί μου | που πάντοτε θα λαχταρώ | Στων τραγουδιών μου τις παλάμες | μπήκαν οι κοφτερές σου λάμες | και κόβουνε και με πονούν | Γιατ' η αγάπη σου ήταν κάτι | απ'την πληγή κι από τ' αλάτι | κι απ' τους καημούς που δεν περνούν.

11. Στου Σιφνιού το μπαρ Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
'Έπαιζε χαρτί και ζάρι | στου Σιφνιού το μπαρ | κι έλεγε πώς θα μπαρκάρει | για το Γιβραλτάρ. | Ήταν σβέλτος σα μαχαίρι | κι όμορφος πολύ | κι είχε βλέμμα σαν τ'αστέρι | που φεγγοβολεί. | Κι εγώ γέμιζα ποτήρια | στου Σιφνιού το μπαρ, | σκάρωνα ταξίδια μύρια | για το Γιβραλτάρ. | Μια βραδιά μ' είχε φιλήσει | μες στην σκοτεινιά | κι η καρδούλα μου είχε λύσει | κάβους και πανιά. | Μα μια νύχτα στο παιχνίδι | στην στερνή ζαριά, | άστραψε ένα λεπίδι | βρήκε την καρδιά. | Κι εγώ γέμιζα ποτήρια | στου Σιφνιού το μπαρ, | έχασα ταξίδια μύρια | για το Γιβραλτάρ.

12. Δε θέλω πια Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Δε θέλω πια να ξαναρθείς | να μ' εύρεις νικημένη | να κλάψεις και να πληγωθείς | για μια ζωή χαμένη. | Χίλιες φορές να μ' αρνηθείς | παρά να με λυπάσαι, | πάρε το δρόμο της φυγής | και πια μη με θυμάσαι. | Δε θέλω πια να ξαναρθείς | αγάπη να μου δώσεις | τα λάθη μου να θυμηθείς | και να με ταπεινώσεις. | Χίλιες φορές να μ' αρνηθείς | παρά να με λυπάσαι, | πάρε το δρόμο της φυγής | και πια μη με θυμάσαι.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης